Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Διακοπές Χριστουγέννων (Παρτ ουαν)

Στο νησί μετρούσα της μέρες ανάποδα όπως έκανα και όταν ήμουν φαντάρος πριν την άδεια.

Δεν είναι εύκολο πράγμα το νησί τον χειμώνα , όσο πιο μικρό είναι το μέρος τόσο μεγαλύτερη διάσταση δίνεις στα γεγονότα και στις καταστάσεις που συμβαίνουν γύρω σου. (Αν λάβει κανείς υπόψη ότι είμαι και επιρρεπής στις μαλακίες τότε καταλαβαίνεις αγαπητέ αναγνώστη ότι το πρόβλημα είναι αρκετά μεγάλο).
Πρέπει να αναθεωρήσω πολλά πράγματα στην ζωή μου τελικά.


Έφτασε επιτέλους η Τρίτη (22/12) η μεγάλη μέρα της αναχώρησης.


Επιβιβαστήκαμε (μεγάλος αριθμός λειτουργών της εκπαίδευσης) στο καράβι το μεσημεράκι μετά το σχολείο και φύγαμε για Βόλο. Το ταξίδι με το καράβι ήταν αρκετά καλό αλλά μετά είχα να κάνω το Βόλος-Θεσσαλονίκη με την παράκαμψη από Αγιά λόγω των κατολισθήσεων στα Τέμπη. Τον δρόμο δεν τον ήξερα, ήταν και βράδυ ευτυχώς που είχα και μια συνάδελφο, που την πήγαινα μέχρι το χωρίο της μιας και ήταν στον δρόμο μου, πιάσαμε την κουβέντα και πέρασε εύκολα σχετικά η ώρα.

Με το που φτάνω (μόλις που πρόλαβα να κάνω ένα ντους)με παίρνουν η Α και η Μ (φίλες μου από τα παιδικά μου χρόνια που με φιλοξενούν όταν είμαι στην Θεσσαλονίκη) και πήγαμε σε ένα «κοκτέιλ πάρτι» (δεν είχα το κατάλληλο ένδυμα για την περίσταση αλλά από ότι είδα αργότερα στο σπίτι που γινόταν το πάρτι δεν ήμουν ο μόνος).

Το χρειαζόμουν να βρεθώ σε ένα περιβάλλον διαφορετικό από του νησιού και να γνωρίσω καινούρια άτομα.


Την επόμενη μέρα μετά από μια σύντομη βόλτα στο κέντρο της πόλης που συνάντησα φιλικό μου ζευγάρι από την θητεία μου σε νησί των Κυκλάδων και πήγαμε για φαγητό (ξεκοιλιάστηκα ο ρουφιάνος ήπια δύο σόδες για να μπορέσω να σηκωθώ από το τραπέζι) . Το βραδάκι κύλισε ήρεμα (μάλλον πιο ήρεμα από το προηγούμενο) λίγα άτομα στο μπαράκι που δουλεύει ένας φίλος και μαζευτήκαμε από νωρίς στο σπίτι.


Την άλλη μέρα το πρωί (μάλλον μεσημέρι γιατί 12:00 η ώρα) ξεκίνησα για την Ηγουμενίτσα (τώρα με την Εγνατία έχει γίνει πανεύκολη η διαδρομή) για να πάω να κάνω παραμονή Χριστουγέννων με την οικογένεια.


Στην Ηγουμενίτσα ήταν το σόι σχεδόν σε απαρτία ,οι γονείς μου , ο αδερφός μου, οι μπαρμπάδες μου , οι θείες μου και τα ξαδέρφια μου.
Οικογενειακό τραπέζι μια ομορφιά με τα πιτσιρίκια (τέσσερα ζωή να έχουνε) της θείας μου από την Κομοτηνή να δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας.
Την επομένη είδα τις βαφτιστήρες μου (την μία έχω βαφτίσει άλλα είναι δίδυμες και με φωνάζουν και οι δυο Νονό) , έχουν μεγαλώσει αρκετά (πάνε Δευτέρα δημοτικού) μου είπαν τα κάλαντα (έφυγε το 50ευρώ) , μετά υποχρεώθηκα σε τρίωρη παρακολούθηση κινουμένων σχεδίων με πρωταγωνίστρια τη Μπάρμπι που ήταν πριγκίπισσα λέει και μετά θυμήθηκαν τι σούργελο έχουν για νονό και αρχίσανε να με καβαλάνε στην πλάτη και να παίζουμε (πάλι καλά γιατί άλλο Μπάρμπι δεν άντεχα)

Οι μέρες στην Ηγουμενίτσα κύλισαν ήρεμα με βολτίτσες και μπύρες (πολλές μπύρες όμως σε μια σχετικά καινούρια μπυραρία που έχει ανοίξει) .

Το Σάββατο ανέβηκα Γιάννενα και αντικατέστησα την μπύρα στην δίαιτά μου με τα τσίπουρα.
Την Κυριακή πήγαμε με τον, γνωστό από αυτό το βλοκ, συνάδελφο και φίλο Κώστα σε μια παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων που έπαιζε μια φίλη του.
Η παράσταση λέγεται «Με δύναμη από την Κηφισιά» και θα ακολουθήσει κάποια στιγμή ποστ με αναλυτική κριτική (τι μόνο η Κροτ θα κάνει πολιτιστικά θέματα).
Μετά το θέατρο όπως πολύ σωστά φαντάζεσαι πιστέ αναγνώστη πήγαμε για φαί σε τσιπουράδικό όπου γίναμε και λιάρδα.
Φεύγοντας από το τσιπουράδικό και θέλοντας να το παίξω καλός Σαμαρείτης πήγαμε να βοηθήσουμε ένα τύπο που είχε ρίξει το αμάξι του μέσα σε ένα ρείθρο και έσκισα το χέρι μου ανάμεσα από τον αντίχειρα και τον δείκτη (υπάρχει φωτογραφικό υλικό με το τραύμα αλλά δεν το παρουσιάζω, μην έχουμε και τίποτα λιποθυμίες στην θέα του αίματος)

Αυτά προς το παρόν.


Θα ακολουθήσει ποστ για το δεύτερο μισό των διακοπών.


Καλή χρονιά σε όλους.

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

Εκδρομή στην πρωτεύουσα

Όπως είχα γράψει και στο προηγούμενο ποστ είχα προγραμματίσει απόδραση στην Αθήνα το προηγούμενο Τεταρτοπεμπτοπαρασκευοσαββατοκύριακο (από 1/12 μέχρι 5/12) .
Είχα την ευκαιρία να συναντήσω διάσημους βλοκερ (πέρα από τον κουμπάρο μου που αποτελεί ζωντανό θρύλο της βλοκόσφαιράς) , να δω το βαφτιστήρι μου, να δω φίλους ,να πάω στο μουσείο και να φάω μέχρι σκασμού!

Χρονικό της εκδρομής

Τετάρτη 1/12
Ευτυχώς έχω εύκολο πρόγραμμά την συγκεκριμένη μέρα και είχα όλη την άνεση να ετοιμάσω βαλίτσα (διαδικασία που μου παίρνει 5 λεπτά περίπου) να πάρω το εισιτήριο και επιβιβαστώ στο καράβι.
Το συγκεκριμένο ταξίδι δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα , έχει βαπόρι και λεωφορείο και συνολική διάρκεια 10ωρες (η μεγάλη διαδρομή με αργό καράβι) άσε που φάγαμε και το κουνηματάκι μας.
Κατά την διάρκεια του ταξιδιού με το λεωφορείο έπαιζε και η ΑΕΚ με την Εβερτον(για την γκαντεμιά μου τα είπα στο προηγούμενο βλοκ) και είχα αναλυτική ανταπόκριση από φίλο που ήταν στο γήπεδο.

Η ανταπόκριση

ντρινννν.....ντρινννν (OK δεν είναι αυτός ο ήχος του κινητού μου αλλά βολεύει στον γραπτό λόγο)
Τουρνέ: " παρακαλώ" (ευγενικό αγόρι όπως πάντα)
Ανταποκριτής: ""άρχισε "
Τουρνέ: "Οκ"
κλιτσσ (ήχος από το κλείσιμο της συσκευής)


ντριννν.....ντρινννν
Τουρνέ: "έλα" (πάνε και οι ευγένειες )
Ανταποκριτής: "το φάγαμε"
Τουρνέ: "πότε πρόλαβαν το κέρατό μου ?"
κλιτσσ

ντριννν.......ντρινννν
Τουρνέ: "τι έγινε?"
Ανταποκριτής: "έληξε, πήραμε τον μπούλο"
Τουρνέ: "Α' στα διάλα με τους μαλάκες! Τα λέμε από κοντά αύριο"
κλιτσσ

Συναρπαστικό έτσι?
μεσολάβησαν και κάποια μηνύματα ψιλοκαζούρας κατα την διάρκεια του ματς και αυτό ήταν όλο.
Έφτασα στην Αθήνα στις 10:30μ.μ περίπου με παρέλαβε ο φίλος και συνάδελφος Κ. (από την κοινή μας θητεία σε σχολείο των Κυκλάδων) και πήγαμε στην ταβέρνα που έχει η οικογένειά του όπου και ξεκοιλιάστηκα στο φαΐ (συνοδευόμενο από τσίπουρα). Τα είπαμε ,που είχαμε και καιρό, και την έπεσα για ύπνο (θέλει και ξεκούραση αυτό το ταλαίπωρο κορμί).

Πέμπτη 2/12
Ξυπνήσαμε με το πάσο μας , εγώ ήμουν σε διακοπές και το σχολείο του Κ. ήταν κλειστό λόγω γρίπης, ήπιαμε καφεδάκι και ξεκίνησα για ψώνια, κυρίως για δώρα αφού στο νησί δεν βρίσκεις τίποτα της προκοπής. Αφού τελείωσα με τις αγορές ( ένα κάρο πράγματα πήρα, όλες οι γιορτές και τα γενέθλια των συναδέλφων πέσαν μαζεμένα τον Δεκέμβρη) πήγα από Εξάρχεια μεριά οπού συνάντησα ζεύγος διάσημων βλόκερ πάνω στην μετακόμιση (έβαλα και ένα χεράκι).
Μιλάμε η απόσταση από το ένα σπίτι στο άλλο πρέπει να είναι 50 μέτρα.
Το καινούργιο σπίτι των παιδιών είναι καταπληκτικό, σε φοβερή γειτονιά, με φανταστική βεράντα με θέα στον Λυκαβηττό και πολύ ευρύχωρο (έχω ήδη μπει στο πρόγραμμά ανταλλαγής φιλοξενίας).
Το βράδυ βγήκαμε για φαΐ με τον "ανταποκριτή"που λέγαμε παραπάνω σε ένα φοβερό κουτούκι (θα υπάρξει ποστ αφιέρωμα) που την παράσταση (πέρα από την αισθητική του κουτουκιού) έκλεψε το έξτρα καυτερό τζατζίκι (θάνατος λέμε).

Παρασκευή 3/12
Κατέβηκα στο κέντρο για δουλείες, μια από αυτές ήταν να συνεννοηθώ για μια παραγγελία του σχολείου από το "Πλαίσιο" πράγμα που αποδείχτηκε εξαιρετικά δύσκολο (οι τύποι είναι πιο χαζοί και από τα Vettex) .
Πήγα να βγάλω λεφτά από την Εθνική στην πλατεία Εξαρχείων και ξεφτιλίστηκα για μια ακόμα φορά, αποκλείστηκα ανάμεσα από 2 γυάλινες πόρτες.
Η συγκεκριμένη τράπεζα έχει το ΑΤΜ μέσα , πάω και εγώ να μπω αλλά χωρίς να ξέρω ότι έχει άλλη πόρτα εισόδου και άλλη πόρτα εξόδου. Πάω λοιπόν, ο επαρχιώτης, από την πόρτα που άνοιγε ένας τύπος, που έβγαινε από την τράπεζα, μπαίνω στο ενδιάμεσο των δύο γυάλινων πορτών και αρχίζω να σπρώχνω την πόρτα με δύναμη μέχρι που αντιλαμβάνομαι δυο κυρίες να μου δείχνουν κάτι (μπορεί και να μούτζωναν) τελικά με κόπους και βάσανα βγήκα έξω πάτησα το κουμπάκι της άλλης πόρτας και ναι τα κατάφερα και έφτασα μπρος στο ΑΤΜ , έβγαλα λεφτά , έφαγα και την πίκρα μου βλέποντας το "υπόλοιπό λογαριασμού".

Στην συνέχεια συνάντησα βλοκερού (με διεθνή καριέρα) η οποία δεν είχε μαζί της τα μπαχάρια που είχε υποσχεθεί (εγκληματικό γιατί μην τάξεις σε Άγιο κερί και σε Τουρνέ μπαχάρι).
Κάτσαμε για καφεδάκι και μετά πήγαμε για φαγητό σε ένα πολύ ωραίο μαγαζάκι στα Εξάρχεια που έχει και Ισπανική κουζίνα ( την οποία δεν τίμησα γιατί έφαγα ραβιόλια).
Τώρα που το σκέφτομαι θα πρέπει να την πέθανα την κοπέλα μετά τα τζατζίκια της προηγούμενης μέρας.


Το βράδυ πήγαμε το "τρίο κουμπάρε" στην διάσημη πλέον ταβέρνα στην Ν. Φιλαδέλφεια και ξεκοιλιαστήκαμε στο φαΐ (πάλι)

Σάββατο 4/12
Βάρβαρο ξύπνημα στις 8:30 από τον άθλιο τον κουμπάρο μου για να πάμε στο μουσείο (λες και αν πηγαίναμε μια ώρα αργότερα δεν θα μας βάζαν μέσα).
Μόνο το βαφτιστήρι μου πρέπει να με καταλάβαινε εκείνη την στιγμή (έχει μεγαλώσει πάρα πολύ απο το καλοκαίρι και είναι πανέμορφο παιδάκι και μην πείτε ότι όλα τα μωρά είναι όμορφα γιατί δεν είναι).
Το βαφτιστήρι μου πρέπει να είναι το μοναδικό παιδάκι κάτω του ενός έτους που έχει πάει 2 φορές στο νέο μουσείο.
Το μουσείο ενώ μέσα είναι φανταστικό (δεν προχωράω σε λεπτομέρειες , να σηκωθείτε και να πάτε) ως εξωτερική όψη, το κτήριο, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν μου άρεσε καθόλου.

Μετά βρέθηκα με έτερη διάσημη βλοκερού (της όποιας όταν διαβάζεις το μπλόκ βγαίνεις στους δρόμους για να βρεις ανοικτό φαρμακείο για αντικαταθλιπτικά και όταν την γνωρίζεις από κοντά βλέπεις ότι έχεις να κάνεις με έναν απίστευτα αλέγκρο άνθρωπο με πολύ χιούμορ) στο Μοναστηράκι και όπως σωστά μαντεύεις πανέξυπνε αναγνώστη πήγαμε για κεμπάπ στον "Θανάση".

Το βράδυ μαζευτήκαμε στο σπίτι του κουμπάρου και .... φάγαμε κινέζικο!

Κυριακή 5/12
Ξύπνησα με μια αγωνία μήπως βγάλει απαγορευτικό και δεν φύγει το καράβι. Μετά από αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα κανόνισα να φύγω το μεσημεράκι.
Άρχισα λοιπόν να παίζω με το βαφτιστήρι μου. Θέλοντας να επιτελέσω ταυτοχρόνως και το έργο μου ως "πνευματικός πατέρας του τέκνου το πήρα στα χέρια και άρχισα να του τραγουδάω το "πάγωσε η τσιμινιέρα" , τον "λεβέντη" (έχει γραφεί για τον Σωτήρη Πέτρουλα όπως και το "γελαστό παιδί") και τον "Μέρμηγκα" (δες και βίντεο παρακάτω).
Ενώ το παιδάκι έδειχνε να το διασκεδάζει οι κουμπάροι μου με σαμπόταραν (κυρίως η κουμπάρα μου η Αθηνά) βάζοντας στο YouTube τραγουδάκια από τους "Μαζου & δε Ζου" και Χριστουγεννιάτικα από την Κοκκίνου και την Βανδή.






Το μεσημέρι ξεκίνησα το ταξίδι της επιστροφής (από τον σύντομο δρόμο μόλις 5 ώρες).
Αφού δεν με κόψανε λόγω υπέρβαρου όπως είπε φίλη(υποτίθεται) βλοκερου ξεκίνησε το ταξίδι του τρόμου γιατί μπορεί να μην είχε απαγορευτικό αλλά το κυματάκι του το είχε.
Δύο γιαγιάδες τα είχαν παίξει τελείως , είχαν βάλει τα νύχια μέσα στις καρέκλες και δεν σάλευαν καθόλου, αφού δεν πάθανε καμιά αγκύλωση να τις βγάλουν σηκωτές πάλι καλά.
Και αυτό ήταν έφτασα στην Νήσο.

Υ.γ Είδα πολύ κόσμο με μάσκες (αυτές τις ιατρικές) δεν ξέρω βρε παιδάκι μου αλλά μου φάνηκε υπερβολικό.

2 Υ.γ πολύ μπάτσος και κακό στα Εξάρχεια βρε παιδί μου.

3 Υ.γ Μεγάλο βγήκε , μήπως έπρεπε να σπάσω το ποστ στα δύο?

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

άμα δεν σε θέλει η μπάλα......

Είχα κρατήσει μια αιμοδοτική άδεια για να κατέβω στην Αθήνα για το ματς της ΑΕΚ με την Εβερτον .
Όπως ξέρει όλος ο κόσμος το Γιουρόπα Λιγκ είναι Πέμπτες , κανόνισα και εγώ λοιπόν να πάρω την άδεια Πέμπτη -Παρασκευή να δω και το ματσάκι να προλάβω να δω και κόσμο.
Αλλά άμα δεν σε θέλει η ρουφιάνα η μπάλα .....
Η ΑΕΚ παίζει την .......ΤΕΤΑΡΤΗ!
Μα καλά πόσο γκαντέμης μπορεί να είμαι ώστε την μοναδική αγωνιστική που δεν παίζουμε Πέμπτη να έχουμε την Έβερτον εντός έδρας?!! (η ερώτηση είναι ρητορική , μην απαντήσει κανένας εντάξει)

Οκ μου την έχει δώσει λίγο αλλά δεν πειράζει θα προσπαθήσω να δω όσο το δυνατό περισσότερο κόσμο (έχω αρχίσει ήδη να φτιάχνω το πρόγραμμα συναντήσεων)

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

Να το πω? να μη το πω? .........θα το πω!

Μέχρι τώρα μόνο 3 άτομα από τον φιλικό και συγγενικό κύκλο γνωρίζουν την ύπαρξη αυτού του βλοκ.
Ο ένας είναι ο κουμπάρος μου (λογικό), η άλλη είναι η κουμπάρα μου ( γνωστή και ως *Αθηνά* από το τίμιο βλοκ του κουμπάρου) και ο τρίτος είναι φίλος συνάδελφος (είμαστε 2 χρόνια στο ίδιο νησί και ζήσαμε "μεγάλες στιγμές" όπως συνηθίζει να λέει).
Σήμερα άλλο ένα άτομό θα μάθει την ύπαρξη του βλοκ , το Κατερινιώ (πολλές φορές θα αποκαλείται και "παπί") !

Η αλήθεια είναι ότι είχα τις μικρές μου επιφυλάξεις, είναι ακόμα νωρίς (καμιά 20αρία μέρες είμαστε μαζί) άλλα είπα ας πάει και το παλιάμπελο τι έχω να χάσω?
Άλλωστε δεν έχω να κρύψω τίποτα (νομίζω).


Υ.γ Η αλήθεια είναι ότι αν δεν με έπειθε ο κουμπάρος μου μπορεί να το καθυστερούσα λίγο ακόμα.

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

καλωσόρισες ....

-τοκ τοκ
-Παρακαλώ ποιος είναι?
-........τοκ-τοκ
-Ποιος είναι στην πόρτα ΛΕΜΕ!!
...............................................................................
-τοκ-τοκ-τοκ
-Τώρα θα δεις ρε πούστη μου ...... ανοίγω και όποιος και να είσαι θα σε $##$@@$@

(ήχος από πόμολο και πόρτα που ανοίγει)

-...........!!!!!!!(έκπληξη)

-καλωσόρισες ΕΡΩΤΑ !!!!!!!!!!

Ναι είμαι ερωτευμένος !!!
Ναι είμαι ξανά δεκαπέντε!!!
Ναι η κοιλία έχει ένα μόνιμο σφίξιμο (και δεν οφείλεται σε αυτά που έφαγα) !!!!!
Ναι γράφω μαλακίες γιατί έχω μεθύσει από τον έρωτα!

Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω γιατί έχω φρικάρει!

Υ.γ Τελικά μπορείς να ερωτεύεσαι και στα 33!

2ο Υ.γ δεν ξέρω γιατί τα γράφω αυτά αλλά είμαι χεσμένος από την χαρά μου για το συναίσθημα και μόνο!

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Μια γκόμενα από τα παλιά (ή αλλιώς "όχι φίλοι, μόνο σεξ")

Είχα σκοπό να αναρτήσω άλλο ποστ (αισθηματικού περιεχομένου) αλλά είπα να το αναβάλω μέχρι να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα (33 χρονών και ακόμα αισθάνομαι σαν μαθητούδι )

Το ποστ αυτό είναι αφιερωμένο στην πόλη της Αθήνας .
Αφορμή στάθηκαν τα σχόλια στο ποστ του κόκκινου μπαλονιού .


Στην πόλη αυτή έζησα τα φοιτητικά μου χρόνια, απέκτησα φίλους (και έναν εξ αγχιστείας αδερφό ) , στέκια, συνήθειές (που δεν είχα μέχρι τότε), αγάπησα και αγαπήθηκα, μεγάλωσα και ωρίμασα (λέμε τώρα) . Η Αθήνα λοιπόν είναι αγαπημένη πόλη όμως την βλέπω σαν "ερωμένη" και όχι σαν "σύζυγο" , μόνο σεξ και όχι μόνιμη σχέση , όχι παντρειά.
Θέλω να πηγαίνω 5-6 φορές το χρόνο για μερικές μέρες και να παίρνω από αυτή ότι μπορεί να μου δώσει, σαν μια παλιά σου γκόμενα που βρίσκεσαι περιστασιακά για ένα καυτό ΣΚ .
Να δω αγαπημένα πρόσωπα, να πάμε με το τρίο "κουμπάροι" για φαγητό στην περίφημη, από το βλοκ ετούτο, πολίτικη ταβέρνα στην Φιλαδέλφεια (ή στην Νέα Χαλκηδόνα είναι κουμπάρε?) , να δω την ΑΕΚ ( αν τυχαίνει και παίζει) , κανένα καλλιτεχνικό γεγονός,να ψάχνω για παλιά βιβλία στο Μοναστηράκι και για νέα στην "πολιτεία" , να γυρίσω λίγο στην την παλιά μου γειτονία και στα στέκια της φοιτητικής μου ζωής.

Από την άλλη δεν αντέχω την καθημερινότητά της.
Τα θυμωμένα-επιθετικά- στρυφνά- κουρασμένα πρόσωπα των κατοίκων, το βιαστικό περπάτημα . Δεν μπορώ να την καταλάβω αυτή την μόνιμη τρεχάλα, με τρελαίνει , με συλλαμβάνω (σαν άλλος Χρυσοχοΐδης) να τρέχω (παρασυρμένος από το πλήθος) ενώ έχω κατέβει για μια απλή βόλτα στο κέντρο .
Η πίεση ,η ένταση το άγχος οι ρυθμοί γενικότερα της πρωτεύουσας είναι πράγματα που δεν μπορώ να παλέψω.

Μένω λοιπόν στην Νήσο μου και κατεβαίνω που και που στην Αθήνα να πάρω λίγες τζούρες από πρωτεύουσα.

Υ.γ Σήμερα άναψα για πρώτη φόρα το τζάκι και αισθάνθηκα μια πρωτόγονη χαρά , σαν αυτή του ανθρώπου των σπηλαίων , αν και χρησιμοποίησα λίγο πιο εξελιγμένη τεχνολογία! ;-)

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2009

Η Οδύσσεια ενός ψηφοφόρου και άλλες ιστορίες

Την Πέμπτη (1/10) και αφού τελείωσα με το σχολείο (στο 7ωρο παρακαλώ) ξεκίνησα για την Θεσπρωτία (εκεί ψηφίζω εντάξει!) .
Το "ξεκίνησα" είναι μια κουβέντα, γιατί βάλε το βαπόρι μέχρι τον Βόλο , βάλε και το ταξίδι οδικώς στο καπάκι (Βόλος- Ηγουμενίτσα δεν είναι και δίπλα ) έφτασα μετά τα μεσάνυχτα .

Οι εκλογές στο χωρίο μου (όπως και σε κάθε χωριό φαντάζομαι) είναι πέρα από πολιτικό και κοινωνικό γεγονός , μαζεύονται τα σόγια που είναι διασκορπισμένα (μέχρι και από το εξωτερικό έρχονται) , βλέπεις κόσμο που είχες να δεις χρόνια (αυτό δεν είναι πάντα καλό αλλά τι να κάνεις).

Την Παρασκευή (2/10) και το Σάββατο (3/10) γύριζα από δω και από κει ,βρέθηκα με συγγενείς και φίλους ,κάναμε πολιτικές κουβέντες και αναλύσεις , οι πιο πολλές βγάλανε απίστευτο γέλιο (καταλαβαίνετε πολιτική κουβέντα σε καφενείο χωριού).

Την Παρασκευή βρήκα χρόνο και για μαγείρεμα "χιουνκάρ μπεγεντί" παρακαλώ (συνταγή που μου έστειλε το κουπεπί2 ) με την συνδρομή της μάνας μου (στο ψήσιμό και το ξεπίκρισμα των μελιτζανών (μπεσαμέλ και κοκκινιστό το ανέλαβα σχεδόν εξ ολοκλήρου)
ακολουθεί φωτογραφικό υλικό


στην αριστερή κατσαρόλα η μπεσαμέλ στην δεξιά το κοκκινιστό (στην άκρη διακρίνεται κατσαρόλι με μακαρόνια για τον αδερφό μου που δεν τρώει την μελιτζάνα)



Το φαγητό σερβιρισμένο σύμφωνα με τις οδηγίες της Κ2 (η μπεσαμέλ κάτω το κρέας πάνω)



και επειδή περίσσεψε και λίγο για το βράδυ.... μέσα σε ένα πήλινο βάζεις μια στρώση πατάτες (κομμένες και τηγανισμένες όπως για τον μουσακά) , ξεψαχνίζεις το κρέας και το απλώνεις πάνω στις πατάτες , από πάνω βάζεις την υπόλοιπη μπεσαμέλ....

....και στον φούρνο


Αυτά με τα φαγιά!

Κυριακή (4/10) η μεγάλη μέρα !
Πήγα με τον αδερφό μου να ασκήσουμε το εκλογικό δικαίωμα .
Στο Δημοτικό σχολείο γινόταν ο χαμός από γνωστούς που σου έπιαναν την κουβέντα με τις γνωστές ερωτήσεις "που είσαι φέτος?" , "ακόμα δεν παντρεύτηκες?", "σε αφήνουν στο σχολείο να πηγαίνεις με την μαλλούρα ?" (αυτό το άκουσα τουλάχιστον 10 φορές).
Το απόγευμα κάτσαμε το σόι μπροστά στην τηλεόραση για τα εξιτ πολ.
Όταν δε η Όλγα (η Τρέμη ντε) άρχισε να μετράει αντίστροφά (σαν πρωτοχρονιά ένα πράγμα) για να βγει το έξιτ πολ η αγωνία χτύπησε κόκκινο .
Ο πατέρας μου (πασόκος) είχε σκάσει ένα χαμόγελο μέχρι τα αφτιά , ο ένας θείος μου (νουδού) έριχνε ατάκες του τύπου "για να τον δούμε και αυτόν", "έκαναν τον Γιωργάκη μάγκα"κτλ , ο άλλος θείος μου (νουδού αλλά αγανακτισμένος γιατί ο γιος του ήταν ωρομίσθιος πέρσι και δεν έχει πληρωθεί ακόμα ) τα είχε πάρει και έλεγε "καλά να πάθουν οι κερατάδες" και ο άλλος θείος (πασόκος) σιγόνταρε "η χειρότερη κυβέρνηση που πέρασε από την μεταπολίτευση , χειρότερη και από του Μητσοτάκη!"
Όσον αφορά την αφεντιά μου χάρηκα την άνετη είσοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην Βουλή (στην Θεσπρωτία μάλιστα αύξησε το ποσοστό του κατά 10% και στα Γιάννενα κατά 15%) και παρακολουθούσα με τον αδερφό και τον ξάδερφο την κουβέντα του πατέρα και των μπαρμπάδων και κάναμε και καμία προβοκατόρικη παρεμβολή που και που.

Δευτέρα (5/10) ξεκίνησα για Θεσσαλονίκη ,θα διανυκτέρευα το βράδυ και την άλλη μέρα θα ξεκινούσα για Βόλο και από κει καράβι για την Νήσο.
Με το που φτάνω στον ΚΤΕΛ Θεσ/νίκης το απογευματάκι πάω να βγάλω εισιτήριο για την άλλη μέρα το πρωί. Στο εκδοτήριο είμαι εγώ και καμιά 10αρια φοιτητές που έχουν πάει να βγάλουν και αυτοί εισιτήριο , έσκασα από την ζήλια μου , τι δεν θα έδινα να ήμουν στην θέση τους :-(
Το βραδάκι βγήκα με μια παρέα για ποτάκι στο "on the road" και πολιτική κουβέντα (άσχετο αλλά οι Σαλονικιές παραμένουν οι ωραιότερες γυναίκες πανελληνίως).

Τρίτη (6/10)
Ξύπνησα το πρωί (9:00 έφευγα για Βόλο) και πήγα στο ραντεβού μου ... να αν δεν πιστεύετε


Δυστυχώς το ραντεβού μου στο λεωφορείο ήταν ένας μαντράχαλος :-(

Από τις 11:30 που έφτασα στον Βόλο μέχρι τις 2:30 που έφευγε το καράβι για την Νήσο περιπλανήθηκα λίγο στη πόλη , έβγαλα κάποιες φωτό, διάβασα εφημερίδα και ήπια δυο τσιπουράκια (χωρίς γλυκάνισο) στην παραλία (πολύ χάρηκα τον κόσμο που κάνανε βόλτες με τα ποδήλατά τους).
Μπήκα στο καράβι και αναχώρησα για το νησί, μετά από 800 χιλιόμετρα (περίπου) και δεν ξέρω πόσα ναυτικά μίλια , έφτασα το απογευματάκι.

Υ.γ Σήμερα, ευτυχώς, είχα τελευταίες ώρες μάθημα.

2ο Υ.γ Αν οι νεοδημοκράτες έχουν χιούμορ θα φανεί στο συνέδριο, αν βγάλουν τον Ψωμιάδη πρόεδρο .

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

και λίγο .....πολιτισμός!

Έπεσα πάνω του χθες και το είδα καμιά 10αριά φορές (κάθε φορά γελούσα περισσότερο).






Υ.γ το βιντεάκι αυτό είναι η πολιτιστική μου απάντηση στον δικηγόρο του βορρά

2ο Υ.γ το βίντεο δεν θα ήταν ορατό χωρίς την πολύτιμη τεχνική υποστήριξη του YO!REEKA

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009

Θέλω γκάλοπ τώρα ! bonus δεβατε σχόλια

Δεν μπορώ άλλο έχω πάθει σύνδρομο στέρησης ,πέφτω κάτω , με πιάνουν σπασμοί , κρυώνω , έχω κομμάρες και καμία φορά φτάνω σε απόγνωσης και βάζω τα κλάματα .
Δεν αντέχω άλλο !Δεν μπορώ!
Σας εκλιπαρώ για βοήθεια!
Δώστε μου ένα γκάλοπ, με τις πολύχρωμες γραφικές παραστάσεις , τα διαγράμματα, τα σχόλια έγκριτων δημοσιογράφων (αυτός ο Πρετεντέρης είναι ο ορισμός της αδέσμευτης δημοσιογραφίας).
Σας εκλιπαρώ δώστε μου έστω κανένα site με παράνομα γκάλοπ, κάντε κάτι! με χάνετε!

Είδα τα debate (Οκ το δεύτερο μόνο στιγμιότυπα) και δεν έχει την άλλη μέρα ένα γκαλοπάκι να δούμε πως αξιολόγησε ο "κόσμος" τους πολιτικούς αρχηγούς? ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ (για πράκτορες που έλεγε και ο Βέγγος).

Υ.γ πώς θα αντέξω μέχρι τις εκλογές?



BONUS
Λίγα πράγματα λοιπόν για το πρώτο δεβατε (συγνώμη για την καθυστέρηση αλλά έχω πήξει αυτή την εβδομάδα)


με σειρά εμφάνισης:

Κώστας Καραμανλής
Τι λέει ο τύπος " θα σας παγώσω τους μισθούς, θα σας σκίσω στην λιτότητα , θα σας γαμήσω στην φορολογία" γιατί? Γιατί είναι υπεύθυνος πολιτικός και μιλάει την γλώσσα της αληθείας! Τι λες βρε μάγκα ?
Το άτομο ξέρει ότι δεν θα βγει και ετοιμάζεται από τώρα για αντιπολίτευση του στυλ "θυμάστε που σας τα έλεγα?! είδατε πόσο υπεύθυνος και ειλικρινής ήμουν?"
Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτός ο άνθρωπος από κάποιους θεωρείται "χαρισματικός"?

Γιώργος Παπανδρέου
Ο άνθρωπος που μπορεί να μιλάει δυο ώρες χωρίς να μπορέσει να ολοκληρώσει αυτό που σκέφτεται .
Το άτομο έχει προετοιμαστεί μέρες για το δεβατε στο οποίο η σημαντικότερη στιγμή θα ήταν όταν θα έκανε προσωπική ερώτηση στον πρωθυπουργό .
Και έρχεται η μεγάλη στιγμή και ο Γιώργος ........ δεν καταφέρνει να κάνει την ερώτηση!!!!!
Καλά δεν του έκανε πρόβα ο Ραγκούσης ??? Βρε παλικάρι μου γιατί ??
Άντι να έρθει ο Κωστάκης σε δύσκολη θέση ήρθε ο Γιώργος!

Αλέκα Παπαρήγα
Δεν έχω να πω πολλά .
Η Αλέκα προσπάθησε να δείξει πιο ανθρώπινη (aka καρδούλα) αλλά.....αλλά
Ήταν που ήταν βαρετό το δεβατε κάθε φορά μου μίλαγε η Αλέκα με έπαιρνε ο ύπνος (δυο φορές ξύπνησα απότομα ενώ το σαλάκι είχε αρχίσει να τρέχει από το στόμα )

Αλέξης Τσίπρας
Θετική έκπληξή από τον Αλέξη (αν και δεν είναι από τις συμπάθειές μου και είχα εκφράσει αντιρρήσεις από την πρώτη στιγμή της εκλογής του).
Προφανώς είμαι προκατειλημμένος γιατί ανήκω ιδεολογικά στον ευρύτερο χώρο , αλλά το χάρηκα που με την ερώτησή του έφερε σε δύσκολη θέση τον Καραμανλή και άρχισε να λέει μετά ο Κώστας τις μαλακίες του για το άσυλο κτλ, αν ήθελε απάντηση για το άσυλο και τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ να έκανε την ερώτηση που έχει δικαίωμα στο Αλέξη και όχι στον Γιώργο (που την έκανε τελικά).

Γιώργος Καρατζαφέρης
Απευθύνθηκε στους γνωστούς λοβοτομημένους. (αναμενόμενο)
Το έπαιξε "Ξανθόπουλος" που ξεκίνησε από τα χαμηλά , που δεν είναι από τζάκι και που όταν ήταν μικρός για να αντιμετωπίσει τα ποντίκια στην αποθήκη του πατέρα του "προσέλαβε" γάτες (με Ελληνική Ιθαγένεια και όχι αλλοδαπές) και του είπε ο μπαμπάς του "εσυ μια μέρα θα κυβερνήσεις την Ελλάδα!" (την τελευταία ιστορία ο τύπος την έχει πει στην τηλεόραση δεν κάνω πλάκα!)
Κάτι είπε για την φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας?!
Η πληροφορία πως ο Άνθιμος έπαθε εγκεφαλικό μόλις το άκουσε ελέγχεται ως ανακριβής.

Χρυσόγελος (το μικρό δεν το θυμάμαι)
Συμπαθέστατος !
Ειδικά όταν έβγαλε το βαζάκι μου θύμισε έναν τύπο στην Θάσο που πουλούσε γλυκό καρύδι (μιλάμε πεντανόστιμο).
Τον συμπάθησα ακόμα περισσότερο όταν του έπρηξαν τα αρχίδια με το μακεδονικό θέμα που είχε δημιουργηθεί με τον Τρεμόπουλο.
Δεν με έπεισε όμως ότι οι Οικολόγοι έχουν ξεκάθαρες πολιτικές θέσεις.


Υ.γ Μάλλον θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ
Γιατί
α) θα με στενοχωρήσει πολύ αν η μόνη αριστερή εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο είναι το ΚΚΕ.
β) είναι ότι πιο κοντινό στον ιδεολογικό μου προσανατολισμό
γ)είναι υποψήφιοι με τον ΣΥΡΙΖΑ άτομα που εκτιμώ πάρα πολύ.
δ)με τρομάζει η μεγάλη άνοδος του ΛΆΟΣ και θεωρώ ότι είναι το μόνο κόμμα που λειτουργεί ως αντίβαρο σε αυτή την ακροδεξιά στροφή.
ε) Δεν υπάρχει το έκανα για σούσουρο!

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

τα καημένα τα νιάτα τι γρήγορα που περνούν....

Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33)
Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33)
Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33)
Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33).
Το είπα τριάντα τρεις (33) φορές για να το συνηθίσω (εντάξει με "αντιγραφή -επικόλληση" το έγραψα) και πάλι βαρύ μου φαίνεται.
Ανάλογο άγχος είχα και όταν έκλεισα τα τριάντα (30) , είχα σκεφτεί και εναλλακτικούς τρόπους μέτρησης "είκοσι δέκα", "είκοσι έντεκα" , "είκοσι δώδεκα" κτλ ή "εικοσιεννιά και τριάντα πέντε μηνών " κτλ.

Έχασε και η ΑΕΚ (μας ξεφτίλισαν εδώ που τα λέμε) πόσα χτυπήματα μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος σε μια μέρα?

Υ.γ Τριάντα τρία (33) λέει ήταν του Χριστού τα χρόνια , τώρα γιατί αυτό εμένα θα πρέπει να με κάνει να αισθανθώ καλύτερα (αφού μάλιστα στην συγκεκριμένη ηλικία τον σταυρώσανε) δεν ξέρω.

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2009

επιτέλους βρήκα σπίτι!

Τελικά μετά από κόπους βάσανα και απογοητεύσεις ......βρήκα σπίτι!

Στην επί 3 μέρες αναζήτηση είδα πάνω από 20 σπίτια , άλλα δεν είχαν κεντρική θέρμανση, άλλα είχαν υγρασία , τα πιο πολλά όμως θύμιζαν (γιατί στην ουσία ήταν) ενοικιαζόμενα δωμάτια για το καλοκαίρι.
Για έναν ακατανόητο λόγο στο συγκεκριμένο νησί δεν βλέπεις σχεδόν πουθενά ενοικιαστήριο και πρέπει να ακολουθείς την μέθοδο πόρτα-πόρτα. Μιλούσα λοιπόν στο τηλ με γνωστή κουταβομπλοκερού όταν το μάτι μου έπεσε πάνω σε ένα ενοικιαστήριο (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο όπως προανέφερα) , πήρα λοιπόν στο καπάκι τηλ και πήγα να δω το σπίτι.
Πήγα , είδα , έκλεισα (το σπίτι , όχι ως άνθρωπος).

Το νέο μου σπίτι είναι μια μεζονέτα με έναν ενιαίο χώρο που είναι καθιστικό και κουζίνα(έχει και τζάκι!!) κάτω και μια σοφίτα που έχει ένα διπλό κρεβάτι πάνω, δύο μπαλκονάκια που βλέπουν στη αυλή και το δάσος απέναντι (ναι είμαι σε νησί με δάσος έχω φύγει από τις Κυκλάδες ) και το μειονέκτημα του σπιτιού είναι ότι δεν έχω θέα στην θάλασσά (αυτό είναι αλήθεια ότι με χάλασε λίγο γιατί είχα κακομάθει τα 3 τελευταία χρόνια) .
Α! είμαι μόνο 3 λεπτά με τα πόδια από το σχολείο !

Άντε καλή χρονιά να έχουμε!

Υ.γ για τις εκλογές σε άλλο ποστ

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009

Σα βγεις στον πηγαιμό για την ..........

Σα βγω στον πηγαιμό για την Νήσο ελπίζω να φτάσω γρήγορα (1η Σεπτέμβρη άλλωστε πρέπει να παρουσιαστώ στο νέο σχολείο μου , στο νέο νησί μου) .


(η φωτογραφία είναι από το αντίστοιχο περσινό μου ταξίδι)


Η πιο δύσκολή περίοδος είναι τώρα που θα γυρνάω σαν τον Γύφτο με το αμάξι (τον περίφημο Λέων) γεμάτο πράγματα και θα ψάχνω να βρω σπίτι που να πληρεί τις παρακάτω βασικές προϋποθέσεις :
α) θέα στην θάλασσα ( τι στο διάολο γυρνάω στα νησιά αν από το σπίτι μου δεν βλέπω την θάλασσα?)
β)Να είναι σχετικά ευρύχωρο ( να έχω την άπλα μου βρε αδερφέ)
γ) Να μην έχει υγρασία (μου έχει τύχει να δω σπίτι συναδέλφου που κανονικά ο τοίχος του έσταζε σαν μικρός καταρράχτης, τύφλα να 'χει η "συσκευή Φενγκ-Σούι" που διαφημίζουν στο τηλεμάρκετινγκ)
δ) Να έχει άνετο πάρκινγκ (μπορεί να σας φαίνεται γελοίο αυτό το τελευταίο αλλά δεν μπορείτε να καταλάβετε τι περνάμε τον Ιούνιο που καταφτάνουν οι ορδές των παραθεριστών)

Με λίγα λόγια θέλω κάτι σαν το περσινό μου σπιτάκι.


Υ.γ Γρήγορα δεν πέρασε το καλοκαίρι το κέρατό μου?

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009

ΑΛΚΗΣΤΗ (όχι η Πρωτοψάλτη , του Ευριπίδη)

Χθες είδα μια καταπληκτική παράσταση! Την "Άλκηστη " του Ευριπίδη σε Απόδοση και Σκηνοθεσία του Μοσχόπουλου.
Το χάρηκα πάρα πολύ γιατί πραγματικά είχα καιρό να ενθουσιαστώ με θεατρική παράσταση.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματά από την αρχή

Το κόκκινο μπαλόνι πριν μερικές μέρες ανέβασε ποστ για την συγκεκριμένη παράσταση και με ξεσήκωσε .
Έλα όμως που.... "κίνησε ο Οβριός και έτυχε Σαββάτο.." !
Τις προηγούμενες είχαμε μέρες είχα σκάσει από την ζέστη και χθες , μέχρι και 2 ώρες πριν την παράσταση , έβρεχε (καρεκλοπόδαρα λέμε). Ο κίνδυνος της ματαίωσης ήταν ορατός αλλά τελικά (χίλια μπράβο στους τεχνικούς ) η παράσταση πραγματοποιήθηκε (ουφ!) με μια ώρα καθυστέρηση (την καθυστέρηση μεγάλωσε παραπάνω ο κύριος Βλάχος (παλιός μου λυκειάρχης) με έναν ανούσιο λόγο που εκφώνησε πριν αρχίσει η παράσταση).

Ο Ευριπίδης είναι (για μένα) ο σημαντικότερος από τους αρχαίους τραγικούς και οι διάλογοι και οι μονόλογοι που έχει το συγκεκριμένο έργο είναι απίστευτοι (ο διάλογος Φέρη-Άδμητου είναι εκπληκτικός)

Για την παράσταση σας προτείνω να διαβάσετε το σχετικό ποστ του μπαλονιού με το όποιο συμφωνώ σχεδόν σε όλα.

Η Σκουλά (Άλκηστη) εκπληκτική , ειδικά στην σκηνή με τα παιδιά της ανατρίχιασα σύγκορμος . Η καλύτερη γυναικεία ερμηνεία που έχω δει τα τελευταία χρόνια.
Ο Λούλης (Άδμητος) πάρα πολύ καλός στην κινησιολογική(μπαλόνι σωστά δεν το λέω) ερμηνεία λιγότερο καλός στην εκφορά του λόγου
Ο Ξάφης (Ηρακλής) απλά απολαυστικός!
Ο Μπερικόπουλος (Φέρης , πατέρας Άδμητου) καταπληκτικός!!!
Η Πρωτόπαππα (Θεράπαινα) φοβερή κίνηση και φωνή!
Ο Πατσίκας (Υπηρέτης ) δεν ήταν κακός αλλά δεν με ενθουσίασε.

Από τους κορυφαίους του χορού ξεχώρισα τον Βαγγέλη Χατζηνικολάου (που ήταν απίστευτος) και την Άννα Καλαϊτζίδου (ωραία φωνή) , θετική έκπληξη ο Θάνος Τοκάκης και ο Ηλίας Παναγιωτακόπουλος αλλά περίμενα περισσότερα από την Ιωάννα Παππά (μου φάνηκε λίγο ψυχρή και σαν αφηρημένη, έκτος αν αυτό ήταν σκηνοθετική οδηγία).

Όλα τα παιδιά που αποτελούσαν τον χορό ήταν καλοί και με καλό συντονισμό.
Εντυπωσιάστηκα όμως από μια πανέμορφη κοπελιά του χορού (δεν ξέρω πως την λένε) με καστανά μαλλιά και κότσο ( για μια τέτοια YORΕEKA αφήνω τα νησιά και έρχομαι για εγκατάσταση στην Αθήνα).
Η ζωντανή ορχήστρα έδωσε μια άλλη ...νότα!
Τέλος στα σκηνικά (κυρίως) και στα κουστούμια η Έλλη Παπαγεωργακοπούλου έκανε εκπληκτική δουλειά !

Κορυφαία στιγμή!
σε ένα σημείο ο χορός πετάει στο κοινό κάρτες που έχουν το άγαλμα του Απόλλωνα και ένας από τους κορυφαίους του χορού (ο Ηλίας Παναγιωτακόπουλος αν δεν κάνω λάθος) μοιράζει τις κάρτες σε κάποιους θεατές και λέει " ο Απόλλωνας !... βοήθειά μας" και πηγαίνει και μοιράζει τις εικόνες του Απόλλωνα και στους παπάδες στην θέση των επισήμων ( φρίκαραν οι πατέρες της εκκλησίας!).
Μου ήρθε να φωνάξω "μπράβο λεβέντη μου!" άλλα δεν το έκανα, ντράπηκα.


Στην φωτο το παπαδαριό στις θέσεις των επισήμων!
Τι δουλεία έχουν οι παπάδες στις αρχές τραγωδίες?



Το πρόγραμμα της περιοδείας

Αν βρίσκεστε κάπου εκεί γύρω αξίζει να πάτε.

8 Αυγούστου: Ολυμπία
22 Αυγούστου: Σάμος
28 Αυγούστου: Καβάλα
31 Αυγούστου: Άργος
8 Σεπτεμβρίου: Βύρωνας
10 Σεπτεμβρίου: Αιγάλεω
14 Σεπτεμβρίου: Δήμος Αθηναίων, Αττικό Άλσος
18, 19 Σεπτεμβρίου: Ηράκλειο, Κρήτη


Υ.Γ Αρκετά καλό το πρόγραμμα σας προτείνω να το αγοράσετε (17 ευρώ κοστίζει)

2ο Υ.Γ Α! παραλίγο να το ξεχάσω το εισιτήριο κόστιζε μόνο 5 ευρώ!!!!

Τρίτη, 4 Αυγούστου 2009

Υπουργείο Παιδείας και .....Θρησκευμάτων!


Δεν είχα σκοπό να γράψω μέσα στον Αύγουστο ένα τέτοιο ποστ αλλά είδα την ανακοίνωσή του Υπουργείου Παιδείας (άντε ρε αλήθεια?) και Θρησκευμάτων (ήθελα να ξέρα ποίος καραγκιόζης σκέφτηκε αυτό τον συνδυασμό) στο alfavita.


Πρωινή προσευχή - ανάρτηση της σημαίας:


"Σύμφωνα με το ΠΔ 201/98 (ΦΕΚ 161 τ.Α΄- άρθρο 13, παρ. 5, εδάφ. α και β και παρ. 10, εδαφ. δ.) σας επισημαίνουμε ότι:

Α. Πριν από την έναρξη των μαθημάτων πραγματοποιείται κοινή προσευχή των μαθητών και του διδακτικού προσωπικού στο προαύλιο του σχολείου με ευθύνη των εκπαιδευτικών που εφημερεύουν. Σε περίπτωση δυσμενών καιρικών συνθηκών η προσευχή πραγματοποιείται στην αίθουσα κάθε τάξης. Οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν υποχρεωτικά στην πρωινή προσευχή και στον εκκλησιασμό και επιβλέπουν τα τμήματά τους. Οι ετερόδοξοι μαθητές παρευρίσκονται με το τμήμα που ανήκουν στο χώρο της συγκέντρωσης χωρίς να συμμετέχουν στην προσευχή, τηρώντας απόλυτη ησυχία, σεβόμενοι τους δασκάλους και τους συμμαθητές τους που προσεύχονται.

Β. Επίσημη ανάρτηση της σημαίας γίνεται :

α. Την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα (από το σχολείο της πρωινής βάρδιας)

β. Τις εθνικές επετείους και τις τοπικές εθνικές εορτές

γ. Όταν κρίνεται απαραίτητο από το Σύλλογο Διδασκόντων ή ορίζεται από τις αρμόδιες αρχές."



Ως πότε θα πρέπει να συμμετέχω (υποχρεωτικά) σε θρησκευτικές εκδηλώσεις στον χώρο της εργασίας μου?

Ως πότε το Υπουργείο για την Παιδεία θα είναι και "Θρησκευμάτων" ?

Ως πότε θα πηγαίνει Εκκλησία και Κράτος χεράκι-χεράκι?

Πότε επιτέλους θα γίνουμε μια κοινωνία που ανέχεται και σέβεται την διαφορετικότητα, την στιγμή που το ίδιο το σχολείο χωρίζει τους μαθητές σε "Χριστιανούς Ορθόδοξους" και "ετερόδοξους"?


Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να πιστεύει ότι γουστάρει αλλά το σχολείο δεν πρέπει να διαχωρίζει τους μαθητές ανάλογα με τα πιστεύω τους ή την χώρα καταγωγής τους (βλέπε παρελάσεις).


Με τσάτισαν καλοκαιριάτικα το κέρατό μου , το υπουργείο μου μέσα !


Υ.γ Α! και το κρυφό σχολείο είναι μύθος ,για να μην ξεχνάμε και την προσπάθεια της εκκλησίας να αλλοιώσει την Ιστορία αυτού του τόπου.

2ο Υ.γ Τη μεγαλύτερη σχέση( από τους παπάδες πάντα) με την παιδεία την είχε ο Χριστόδουλος , αλλά και αυτός βρε παιδί μου (πραγματικά πολύ άτυχος)του έπεσε το διάβασμα πάνω στην Χούντα και δεν πήρε χαμπάρι τίποτα !

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2009

Μεγάλες στιγμές! : μέρος 1ο

Η αλήθεια είναι ότι έχω αρκετό καιρό να ενημερώσω το βλόκ. Ο κύριος λόγος είναι ότι την εβδομάδα που ήμουν στην Μύκονο για το "ριγιούνιον" δεν είχα internet, το ίδιο και στην Ηγουμενίτσα (το χωριό του πατέρα μου) που χτίζουμε σπίτι και είχαμε μετακομίσεις ( ναι! πάλι μετακόμιση ). Το τι κουβάλημα έχω ρίξει είναι απερίγραπτο , έχω φτιάξει ξανά κορμί!
Ας πάρουμε τα επεισόδια με την σειρά.

Επεισόδιο Νο 1: Ριγιούνιον στη Μύκονο

Όταν πηγαίνω σε νησιά που έχω δουλέψει στο παρελθόν αισθάνομαι κάτι σαν να πηγαίνω στο χωριό μου. Ξέρω τόσο κόσμο (πιο πολλούς από τα χωριά μου μπορώ να σου πω) .
Με τα ανάμεικτα συναισθήματα λοιπόν η μικρή ομάδα των εκπαιδευτικών πάτησε στο "ιερό" νησί της Μυκόνου την Κυριακή 6/7 , η επιλογή της χρονικής περιόδου του ριγιούνιον δεν είναι τυχαία . 7/7 είναι το πανηγύρι της Αγία Κυριακής στο ιερό ( χωρίς εισαγωγικά) νησί της Δήλου.
Το πανηγύρι γίνεται εδώ και τριάντα περίπου χρόνια και είναι η μόνη μέρα του χρόνου που επισκέπτες μπορούν να παραμείνουν στη Δήλο κατα τη διάρκεια της νύχτας . Ο χώρος είναι πραγματικά μαγευτικός και σε όποιον δοθεί η ευκαιρία να πάει πραγματικά αξίζει τον κόπο.

Ξεκινήσαμε λοιπόν με το καραβάκι για την Δήλο υπό το φως της πανσελήνου που δημιουργούσε ένα φωτεινό δρόμο στη γαλήνια θάλασσα ( όταν θέλω ο καριόλης μπορώ να γίνω πολύ ποιητικός και ποιοτικός!).

Ο "δρόμος" που λέγαμε και το φεγγάρι που ανατέλλει πίσω από τη Μύκονο.
Στο φετινό πανηγύρι είχε πάρα πολύ κόσμο γεγονός που δημιούργησε μικρά προβληματάκια μιας και ο χώρος δεν είναι πολύ μεγάλος.
Εμείς ως παλιοί και έμπειροι από τις άλλες χρόνιες απλώσαμε τις πετσέτες θαλασσής και τα σλιπύ-μπαγκ κάτω και την είδαμε πικ-νικ.
Μερικές εικόνες από το πανηγύρι:

Τσακίρ κέφι


το αλκοόλ ρέει




δεν είναι λίγο σουρεάλ το σκηνικό?

χωρίς λόγια

εξίσου εντυπωσιακό το ξημέρωμα με ένα κατακόκκινο φεγγάρι να δύει πίσω από την Ρήνεια

Το υπόλοιπο των διακοπών στην Μύκονο πέρασε στις παραλίες και στα σπίτια των συναδέλφων με μοχίτο και κουβέντα .Μόνο μία φορά βγήκαμε βράδυ στην χώρα άλλωστε η νύχτα της Μυκόνου δεν μας λέει τίποτα , είπαμε είναι σαν να κάνω διακοπές στο χωρίο μου.


Υ.Γ Αρχίσανε οι εκπτώσεις και οι προσφορές!

Από μαγαζί στα Γιάννενα !


Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2009

Και η βρόχα έπεφτε .....

Έφτασα στο πατρικό μου στα Γιάννενα την Τρίτη.
Κατέβασα τα πράγματα από το αυτοκίνητο (τι άλλο θα τραβήξει αυτή η μέση) στην αποθήκη.
Μπήκα στο σπίτι, η μυρωδιά της πρασόπιτας (μιλάμε για καταπληκτική πίτα) που είχε φτιάξει η μάνα μου μου είχε σπάσει την μύτη από το ισόγειο ακόμα και να φανταστείτε μένουμε στον 3ο όροφο !
Τα είπαμε με τους δικούς μου, ενώ ταυτόχρονα καταβρόχθιζα με κατοχική λαιμαργία τα κομμάτια τις αχνιστής πίτας (το ξέρουν όλοι ότι οι Ηπειρώτισσες στις πίτες έχουν μαύρη ζώνη , ε η μάνα μου έχει και δέκα Νταν).
Άραξα να ξεκουράσω το ταλαίπωρο κορμί μου ( αυτή η μετακόμιση είναι πιο κουραστική και από το δέκαθλο) και όταν πια είχα ξεκουραστεί αποφάσισα να βγω μια βόλτα....

ΑΛΛΑ ΠΟΥ? ΒΡΕΧΕΙ !

και όταν λέω βρέχει εννοώ ΒΡΕΧΕΙ !

Ήρθα Τρίτη είναι Πέμπτη και ακόμα ΒΡΕΧΕΙ!

Αύριο φεύγω θα πάω πενθήμερο σε ένα Κυκλαδονήσι (που είχα δουλέψει παλιότερα ως καθηγητής ) για ρεγιούνιον με παλιούς συναδέλφους, με μία μικρή στάση στην Αθήνα για ψώνια (κυρίως τα βαφτιστικά του τσιτσίνου) και για κεμπάπ σε μία πολίτικη ταβέρνα που μαζευόμαστε με τον κουμπάρο μου και έναν ακόμα φίλο από τα φοιτητικά χρόνια και ντερλικώνουμε .

Υ.γ ακόμα βρέχει το κέρατό μου

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

Rockwaveeee

Επιτέλους λίγος πολιτισμός βρε παιδί μου !
Χθες πήγα στο Rockwave και παραλίγο να πάθω αγοραφοβία, το να φύγεις από ένα νησί με 3.000 ψυχές πάνω και να βρεθείς σε μερικά τετραγωνικά με καμία 10.000αρία άτομα!



Μου άρεσαν πολύ οι "Cabaret Balkan" ο "MOBY" άλλα όλα τα λεφτά ήταν οι "GOGOL BORDELLO".
Οι "PLACEBO" αρκετά καλοί αλλά δεν είπαν μερικά τραγούδια που ήθελα να ακούσω( όπως το "pure morning").
Αυτά προς το παρόν θα ακολουθήσει ποστ με τα παραλειπόμενα που θα περιλαμβάνουν και την σημερινή μέρα.

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Αποχαιρέτα την Νήσο που χάνεις

Αποχαιρετώ λοιπόν την Νήσο που χάνω!
Αύριο με το μεσημεριανό καράβι φεύγω και από αυτό το νησί (το τέταρτο της πενταετούς μου τουρνέ στο Αιγαίο ).
Άρχισα λοιπόν να πακετάρω και να μεταφέρω σίγα-σιγά πράγματα στο αμάξι.
Η αλήθεια είναι ότι στενοχωριέμαι λίγο , όπως κάθε φορά που αποχωρίζομαι ένα μέρος και τους ανθρώπους του.
Θα μου λείψουν πολύ οι δύο κολλητοί μου συνάδελφοι ,τα παιδιά μου , οι συνάδελφοί μου(καλά όχι όλοι!) και οι ντόπιοι φίλοι μου.
Θα μου λείψει το σχολείο με την απίστευτη θέα! Που έτσι και κοίταζες έξω από το παράθυρο την ώρα του μαθήματος κολλούσες και ξεχνούσες ότι ήσουν στην τάξη.
Θα μου λείψουν τα ταβερνεία (ειδικά ένα πάρα πολύ!).
Θα μου λείψει η χώρα του νησιού με τα στενά της δρομάκια.
Θα μου λείψει το μπαράκι που πηγαίναμε τον χειμώνα.
Θα μου λείψουν οι παραλίες με τα αρμυρίκια.
Θα μου λείψει και το σπιτάκι μου. :-(

το σπίτι μου λοιπόν


η θέα από το μπροστά μπαλκόνι. ( όχι δεν είναι αυτό το άσπρο που φαίνεται μπροστά,αυτό είναι του γείτονά μου)
η θέα από το πίσω μπαλκόνι
ο διάδρομος που τα ενώνει τα 2 μπαλκόνια. Α! και το γατί μου( το πιο τεμπέλικο και λαίμαργο γατί του νησιού!)

το παραθύρι μου !(η σήτα για τα ζουζούνια φταίει για τα σχέδια)




Βέβαια από την άλλη χαίρομαι που από Σεπτέμβρη θα είμαι σε ένα καινούριο μέρος (με ανανεώνει αυτή η αλλαγή).
Ευκαιρία για καινούριες γνωριμίες,εικόνες και εμπειρίες γενικότερα!

Και η τουρνέ στα νησιά συνεχίζεται!



Υ.γ Μακάρι να βρω πάλι σπίτι με ανάλογη θέα!

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Γειιιιιιααααα σααααααςςς κύυυυυυριεεεεεε!

Στο νησί ,στο μέρος γενικότερα, που δουλεύεις δεν μπορείς να κάνεις διακοπές, ειδικά όταν αυτό είναι μικρό.
Τι εννοώ ?
παράδειγμά Νο1
Έχεις πάει για μπάνιο σε μια παραλία, έχεις κάνει τι βουτιά σου και έχεις ξαπλώσει κάτω από την σκιά του αρμυρικίου , έχεις ανοίξει το βιβλιαράκι σου και εκεί που λες "ρε μπαγάσα αυτό είναι ζωή!" ακούς ένα μακρόσυρτο πολυφωνικό χαιρετισμό
-Γειιιιιααααα σααααςςςςςς κύυυυυριιιεεεεεε!!
(4 μαθήτριες ηΜ,ηΕ,ηΚ και Μ , )
-Γεια σας κορίτσια
-Ήρθατε για μπάνιο ? ( ταυτόχρονα ! πώς το κάνουν αυτό πάνε σε χορωδία ?)
-( όχι ήρθα να απλώσω τραχανά και είπα να απλωθώ και εγώ) Ναι,ναι για μπάνιο
-Α! τι καλά! και εμείς (πάλι ταυτόχρονα)
-Ωραία καλά κάνατε ( δεν έχετε διάβασμα ?)
-Μ βάλε την πετσέτα εδώ να κάτσουμε με τον κύριο (μόνο η Ε αυτή τη φορά)
( γιατί πουλάκι μου? 500μέτρα παραλία έχει)
Στρώσανε τα πιτσιρίκια τις πετσέτες σε απόσταση 2 μέτρων από την δικιά μου.
-Βαθμούς πότε παίρνουμε? (ταυτόχρονα)
-Τετάρτη
-Ααααα (με ψιλοαπογοήτευση) , τι πήραμε ? (ταυτόχρονα μη ξεχνιόμαστε κάθε λέξη την ακούς ντολπυ σαραουντ )
-Δεν θυμάμαι βρε κορίτσια ( και να θυμόμουνα δεν ανοίγεις τέτοια κουβέντα ειδικά στην παραλία)
-Α, θα είστε και του χρόνου εδώ ? (ταυτόχρονα ξανά ! μα καλά πώς το κάνουν?)
-Όχι παιδιά πήρα μετάθεση
-Ααααααα

κάπου εκεί τελείωσε ο μεταξύ μας διάλογος και άρχισαν τα δικά τους, γλώσσα δεν έβαλαν μέσα.
Το αποτέλεσμα δεν διάβασα ούτε μία σελίδα ,έκανα μια βουτιά ακόμα ,έκατσα κανα μισάωρο και την κοπάνησα.

παράδειγμα Νο2
2:οο το βράδυ είσαι στο μπαράκι με την παρέα σου με διάθεση για χορό και βλακείες, παίζεις και με το γκομενάκι απέναντι και τσουπ!
-Κύυυυριεεεε! τέτοια ώρα έξω!! τι πράγματα είναι αυτά?
μια παρέα από μαθητές και μαθήτριες της Α λυκείου
-Παιδιά εγώ είμαι 33χρονών (και έχω το δικαίωμα από τον νόμο να μπεκροπίνω), εσείς τι κάνετε τέτοια ώρα έξω ?δεν έχετε διάβασμα? πως τα πάτε με τις εξετάσεις? (δεν υπάρχει ασφαλέστερος τρόπος για να την κοπανήσουν και να σε αφήσουν στην ησυχία σου από το να πιάσεις κουβέντα για το σχολείο !)
-............Κ πες και σε μένα μια μπύρα ,γεια σας κύριε
Κάθετε η κομπανία παραδίπλα μας κοιτάνε και σχολιάζουν (και εμείς τα κάναμε αυτά εδώ που τα λέμε,) και όχι τίποτα άλλο κώλωσα να την πέσω και στην γκομενίτσα που ήταν απέναντι.

Και αυτό είναι ένα πολύ μικρο "δείγμα δωρεάν"

Υ.γ Μου αρέσει να έχω προσωπική σχέση με τους μαθητές μου (και έχω) αλλά θέλω και προσωπική ζωή , στους μικρούς τόπους όμως είναι μάλλον ανέφικτο

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

αμφιβολίεεεεες, το μυαλό μου βασανίζουνε πολλές

Το τριήμερο που πέρασε , αυτό των ευρωεκλογών ντε, είχα φιλοξενούμενους στο νησί και έτσι δεν πήγα να ψηφίσω ,άλλωστε για να πάω στην Ήπειρο από το νησί και να γυρίσω ήθελα 300 ευρώ και στον καιρό που ζούμε δεν περισσεύουν .
Η αλήθειά είναι πώς, αν και θεωρώ πως έχω αρκετά καλές δικαιολογίες, αισθάνθηκα πολύ άσχημα με την εικόνα της μεγάλης αποχής και με έβαλε σε σκέψεις για την επιλογή μου (να μην ταξιδέψω μέχρι πάνω).
Μέχρι τώρα δεν είχα χάσει εκλογές βουλευτικές, ευρωβουλής, δημοτικές -νομαρχιακές, φοιτητικές, συνδικαλιστικές κτλ και βλέποντας και αυτό το χάλι (της αποχής ),που από ορισμένους διαφημίστηκε κιόλας (Λαζόπουλο, Πρετεντέρη ,το STAR και άλλους), άρχισα να έχω αμφιβολίες για την επιλογή μου.
Παρ όλες τις ενοχές μου πέρασα ένα όμορφο τριήμερο με φίλους που είχα αρκετό καιρό να τους δω και πραγματικά το χάρηκα (βοήθησε και καιρός).

Υ.γ μάλλον "άκυρο" θα ψήφιζα για αντίδρασή στη φασιστική "μέθοδο της Λίστας" δεν γουστάρω βρε τον πρώτο της Λίστας αλλά τον τρίτο ή τον όγδοο.

2ο Υ.γ άκουσα πως η θητεία θα μειωθεί στους 9 μήνες ! Άντε και στους μηδέν σιγά-σιγά (18 χαμένοι μήνες από την ζωή μου το κέρατό μου μέσα)

Τρίτη, 26 Μαΐου 2009

Κουμπαροσαββατοκύριακο

Το ΠΣΚ ( το Παρασκευοσαββατοκύριακο δηλ) που μας πέρασε ήρθε ο κουμπάρος μου ,για μίνι διακοπές, στο νησί που βγάζω το ψωμί μου επιτηρώντας στις Πανελλήνιες.
Από το την Παρασκευή το πρωί μέχρι και την Κυριακή το απόγευμα γυρίσαμε τον τόπο (εντάξει δεν είναι και ιδιαίτερα μεγάλος ) , όπου έβλεπε χωματόδρομο ο Γιωρίκας λες και τον χτύπαγε ηλεκτρικό ρεύμα " από δω να πάμε κουμπάρε!" ,τον έκανα τον Λέων (το αμαξάκι μου ένα Πεζώ 306) 4Χ4 . Δεν μπορείτε να φανταστείτε για τι πράγμα μιλάμε, όταν είπα στους συναδέλφους για μια συγκεκριμένη παραλία που πήγαμε γούρλωσαν τα μάτια, "καλά είσαι πολύ θαρραλέος" , μου είπαν, "πολύ μαλάκας είμαι" μου ήρθε να πω , αν και από την έκφραση του προσώπου μάλλον θα το κατάλαβαν. Φτάσαμε σε σημείο να μπούμε σε χωματόδρομο και να πηγαίνουμε σαν τα ζωντόβολα και όταν τελικά αποφάσισα να γυρίσουμε (ο Γιωρίκας έλεγε να συνεχίσουμε) ανακαλύψαμε ότι δρόμος πήγαινε προς τον "βιολογικό καθαρισμό", θα κάναμε μπάνιο και θα βγαίναμε με λέπια .
Ο καιρός ,μας έκανε το χατήρι, ήταν πραγματικά καλοκαιρινός και κάναμε μπάνιο όλες τις μέρες (κάποιες μέρες και σε παραπάνω από μια παραλίες) , δυστυχώς στις πιο πολλές από τις παραλίες που πήγαμε δεν είχε αρμυρίκια και απορώ πως γλυτώσαμε την ηλίαση.

Το Σάββατο πήγαμε σε μία πολύ όμορφη παραλία στην όποια ένα γιοτ που ήταν αραγμένο στον κολπίσκο , θεώρησε λοιπόν ( ο ιδιοκτήτης προφανώς και όχι το γιοτ) καλή ιδέα να αδειάσει τα σκουπίδια του στη θάλασσα . Πόσο μαλάκας, ασυνείδητος , καθίκι και εγκληματίας μπορεί να είναι ένας τέτοιος τύπος ? Γαμω τα λεφτά τους μέσα.

Τελικά ήταν μεγάλη ανάσα ο ερχομός του κουμπάρου γιατί αισθάνθηκα και εγώ ότι κάνω διακοπές. Είχα αρχίσει να βαριέμαι , μιας και είμαι σχεδόν μισό μήνα σε ένα μέρος στο όποιο βρίσκομαι για δουλεία με συναδέλφους, που ναι μεν είναι καλά παιδιά αλλά δεν έχω και κάποια ιδιαίτερη σχέση και οικειότητα.


Υ.γ πριν λίγο άκουσα ότι πέθανε ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης ένας πραγματικά σοβαρός και έντιμος αγωνιστής της Αριστεράς.

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2009

στο μαγαζάκι

Δεν ξέρω ποίος ρουφιάνος με γρουσούζεψε και σήμερα φυσούσε δαιμονισμένα.
Επειδή λοιπόν δεν το βλέπαμε για μπάνιο είπαμε με τον άλλο συνάδελφο επιτηρητή
να πάμε για κανα καφεδάκι.


Βρήκαμε ένα πολύ όμορφο μαγαζάκι και κάτσαμε μέσα, γιατί έξω γινόταν της κακομοίρας.
( κουμπάρε ! με το που θα έρθεις θα πάμε οπωσδήποτε!)




Είδαμε όμως τον κατάλογο και αλλάξαμε γνώμη.
Αντί για καφέ παραγγείλαμε ουζάκια και μεζελίκια !!
Καταπληκτική στραπατσάδα και ονειρεμένο απάκι (χοιρινό καπνιστό)


Στη φώτο η στραπατσάδα , το απάκι (στη μέση του τραπεζίου) το ουζάκι με τα παρελκόμενα και ο συνάδελφός (ήθελε να γίνει ΡΟΚ ΣΤΑΡ αλλά κατέληξε καθηγητής)


Έχουμε πέσει με τα μούτρα στο φαΐ και στο ούζο !



Και επειδή ένα ουζάκι είναι λίγο (πολύ λίγο) ακολούθησε και 2ο με μεζέ ομελέτα με απάκι (κορυφή) και κομματάκια γραβιέρας.
Άσχετο αλλά βλέπετε ότι η σαγιονάρα είναι ΜΠΛΕ? ΜΠΛΕ ούτε γαλάζια ,ούτε θαλασσί αλλά ΜΠΛΕ

Τέλος κατεβήκαμε στην παραλία ο συνάδελφος (ο Ροκ Σταρ) έφερε τη κιθάρα και αρχίσαμε το τραγούδι μπας και ηρεμήσουμε λίγο τον άνεμο, πρέπει να ήμασταν χάλια γιατί ο αέρας δυνάμωσε.

Που θα πάει δεν θα σταματήσει να φυσάει?

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

τραπέτζια,καρέκλες

Την πρώτη μέρα των Πανελληνίων(Παρασκευή 15/5) και ενώ επικρατεί στην τάξη νεκρική σιγή ( τα παιδιά έχουν πάρει τα θέματα πριν κανα μισάωρο) ακούγεται από τα μεγάφωνα αγροτικού αυτοκινήτου "τραπέτζια, καρέκλες πλαστικές γκια το σπίτι, την αυλή , το μπαλκόνι πολλά σχέντια πολλά κρώματα". Τα παιδιά βάζουν τα γέλια(και τα 6) εντάξει λέμε θα κρατήσει λίγα δευτερόλεπτα και θα φύγει , αμ δε ο μάγκας εκεί βράχος , έχει σταματήσει το αγροτικό στην διασταύρωση (το σχολείο αποτελεί την μια γωνία της εν λόγω διασταύρωσης) "τραπέτζια ,καρέκλες πλαστικές .........". Με τα πολλά και με την συνδρομή του οργάνου της τάξεως ο συμπαθείς Ρομ κυριούλης με την πραμάτεια του άλλαξε μαχαλά.
Δεν έχει περάσει ένα τέταρτο και ακριβώς κάτω από το παράθυρο της αίθουσας που γράφουν τα παιδιά έχουν σταθεί 2 γιαγιάδες και έχουν πιάσει κουβέντα :
γιαγιά 1: "το μανάβικο του τάδε δεν φέρνει τίποτα της προκοπής"
γιαγιά 2: " εμένα μ' λες ? στον άντρα μου να τα πεις που μου φέρνει ότι μαλακίες βρει" ( ναι η γιαγιά έχει πει την λέξη ΜΑΛΑΚΙΕΣ και μιλάμε για γιαγιά 80-90 με μαύρα και τσεμπέρι)
Έχω βγει στο παράθυρο και κάνω νοήματα με το χέρι να σταματήσουν , τα σκασμένα μέσα γελάνε πνιχτά, οι γιαγιάδες χαμπάρι.
γιαγιά 1:"τις ίδιες μαλακίες κάνει κι δκος μ'" (2η φορά !! τα πιτσιρίκια έχουν σκάσει στα γέλια)
Βγαίνω έξω και λέω στον επιτηρητή διαδρόμου να πει στον μπάτσο στην πόρτα να ενημερώσει τις γιαγιάδες ότι τα παιδιά γράφουν εξετάσεις. Ο επιτηρητής έρχεται και μου λέει πως ο μπάτσος την έχει κοπανήσει!?
Ευτυχώς οι γιαγιάδες φεύγουν μόνες τους και μετά από 5 λεπτά ήρθε και ο μπάτσος με την μηχανή (θα είχε πάει για καφεδάκι το παιδί).
Η υπόλοιπη εξέταση ευτυχώς κύλησε ομαλά το ίδιο και η σημερινή (κύλησε ομαλά εννοώ)

Υ.γ Σήμερα το απόγευμα σε μια εκδήλωση που είχε οργανώσει το δημοτικό στο νησί ήρθε και μίλησε η Άλκη Ζέη. Συγκινήθηκα που την είδα από κοντά ήταν άλλωστε από τις αγαπημένες συντροφιές πριν καμιά 20αριά χρόνια με "το καπλάνι της βιτρίνας" (το πρώτο πολιτικό βιβλίο παιδικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα), τον "θείο Πλάτωνα", τον "μεγάλο περίπατο του Πέτρου" κ.α

2 Υ.γ Δεν ήξερα ότι το σήριαλ στην κρατική τηλεόραση "ο ψεύτης Παππούς" (η αλήθεια είναι ότι δεν το έχω δει ποτέ, μόνο τα διαφημιστικά) είναι δικό της !

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

Ο ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ

Εισαγωγικό σημείωμα:
Στα μικρά νησιά των Κυκλάδων ( και όχι μόνο) έχουμε τα λεγόμενα "Γυμνάσια με Λυκειακές τάξεις" , δηλαδή το σχολείο είναι ένα (1) με έναν διευθυντή και έναν σύλλογο καθηγητών και για τις έξι τάξεις (Α,Β,Γ Γυμνασίου και Α,Β,Γ Λυκείου ). Στις Πανελλήνιες εξετάσεις απαγορεύετε να είναι επιτηρητές καθηγητές που διδάσκουν στο ίδιο σχολείο και έτσι λοιπόν στα νησιά αυτά στέλνουν καθηγητές από τα γειτονικά νησιά.

Ζήτησαν λοιπόν επιτηρητές από το σχολείο μας για γειτονικό νησί
Όπως καταλαβαίνετε το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν "ευκαιρία για διακοπές" ( για να καταλάβετε πόση βλακεία υπάρχει στον κλάδο με το ζόρι μαζευτήκαμε 4 άτομα). Υπόψιν ότι η υπηρεσία θα καλύψει τα έξοδά μας (ως 35 ευρώ για ξενοδοχείο ,τα εισιτήρια και τα εκτός έδρας). Έτσι λοιπόν για πρώτη φόρα στην εκπαιδευτική μου καριέρα ( την5ετη παρακαλώ) επιτηρώ Πανελλήνιες εξετάσεις ( λέω επιτηρώ γιατί σήμερα έβγαλα το μεροκάματο επιτηρώντας στο μάθημα "Νεοελληνική Γλώσσα Γεν Παιδείας")

Επιτήρηση μέρα 1η

Ξυπνάμε από τα μαύρα χαράματα (6:30)
Πάμε στο σχολείο (7:30) (αφού πάρουμε καμία ζαμπονοτυρόπιτα και κανα καφέ)
Τα παιδάκια (6 όλα & όλα) μπαίνουν στην τάξη μοιράζουμε τα τετράδια
Ελέγχουμε τα στοιχεία που γράφουν αν είναι τα σωστά
Μοιράζουμε τα θέματα (8:20)
Γράφουν τα παιδάκια
Τελειώνουν το γράψιμο τα παιδάκια (μετά από 3 ώρες)
Υπογράφουμε και παραδίδουμε τα τετράδια στη σχολική επιτροπή.
ΤΕΛΟΣ (11:40)

Βγάλαμε το μεροκάματο και 12:30 είμαστε στη παραλία
Και η πλάκα είναι ότι οι Πανελλήνιες πάνε μια - μια (Δευτέρα - Τετάρτη - Παρασκευή) τις άλλες μέρες ξυπνάς με το πάσο σου, πίνεις το καφεδάκι σου ,βάζεις μαγιό και πας παραλία και το βραδάκι ουζάκι με χταποδάκι στα κάρβουνα 2 μέτρα από την θάλασσα .
Σκέψου τώρα ότι υπάρχουν συνάδελφοι που αυτό το θεωρούν χώσιμο?!?
Γιατί? Γιατί θα φύγουν 12 μέρες από το νησί και θα πάνε σε διπλανό

Υ.Γ Θα ακολουθήσει ανάρτηση με ευτράπελα της σημερινής μέρας.(Γύφτος ,γιαγιάδες κ.τ.λ)

2ο Υ.Γ Για όσους δίνουν πανελλήνιες καλή επιτυχία και καλά αποτελέσματα πουλάκια μου !

Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

μπλουμ !

Το Σαββατοκύριακο είχε καταπληκτικό καιρό! καταπληκτικό!
Είχα ανάγκη και ένα break (το τελευταίο 10ήμερο δουλεύω σαν να ξαναγύρισα στον ιδιωτικό τομέα) ξέκλεψα λοιπόν ένα 2ωρο και ένα 3ωρο το Σάββατο και την Κυριακή αντίστοιχα (ναι ρε οι εκπαιδευτικοί εργάζονται και το Σαββατοκύριακο) και πήγα για τα πρώτα φετινά μπάνια! (πρώτη φόρα αργώ τόσο , συνήθως αρχίζω μέσα Απρίλη και σταματάω αρχές Νοέμβρη) .




και ναι η παραλία είναι πολύ κοντά (5λεπτά με το αμάξι)
(οι φωτό είναι από το μπάνιο της Κυριακής)



Βρίσκω την κατάλληλη σκιά ( ξανθός και δεν μαυρίζω παίρνω αυτό το άθλιο μπαρμπουνί χρώμα σε αντίθεση με το Yoreeka που γίνεται σαν Ινδός το καλοκαίρι)


Η θάλασσα ήταν απίστευτη και το απόλαυσα που ήμουν σχεδόν μόνος ( υπήρχαν 5-6 ακόμα άτομα) σε μια παραλία που τον Ιούλιο - Αύγουστο γίνεται της κακομοίρας!


Υ.Γ οι φωτογραφίες είναι από το κινητό και δεν είναι ότι καλύτερο από πλευράς ποιότητας

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

όμορφη μέρα ( η δικία μου όχι των Κατσιμίχα )

Οι U2 τραγουδούν το beautiful day και πραγματικά σήμερα είναι μια πανέμορφη μέρα!
Να καθίσεις στο μπαλκόνι με μια παγωμένη μπύρα και να την απολαύσεις ( και την μέρα και τη μπύρα). Η θάλασσα γυαλί ( όχι στα μέρη του Μπαλί αλλά στου Αιγαίου !) ο ήλιος να σου χαϊδεύει το πρόσωπο ( δεν είμαι και γαμώ τα ποιητικά αγόρια ο ρουφιάνος ?) και η αύρα της θάλασσας να να να ....να σου χαϊδεύει και αυτή το πρόσωπο ( δεν μπορούσα να σκεφτώ κάτι άλλο ).
Τέτοιες μέρες πραγματικά αισθάνεσαι ότι το νησί σε αποζημιώνει για τον δύσκολο χειμώνα που πέρασε.
Αν και αύριο έχει καλή μέρα θα πάω για μπάνιο ( πρώτη φορά φέτος θα πέσω στη θάλασσα τόσο αργά).
Όταν είσαι εκπαιδευτικός σε νησί κάνεις 3 μήνες διακοπές στο νησί που βρίσκεσαι (Μάιο , Ιούνιο και Σεπτέμβριο) και 2 μήνες όπου άλλου γουστάρεις , από τις αρχές του μήνα καταργώ τα παπούτσια και κυκλοφορώ με σαγιονάρες (ΟΚ στο σχολείο δεν πάω με το παντοφλίδι).
Άντε καλό καλοκαίρι συντρόφια


Υ.Γ και ναι πάντα θα γίνει μια μαλακία για να σου γαμήσει την καλή διάθεση.

2 Υ.Γ το κέρατό μου

Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

Αν είσαι θρήσκος μη το διαβάζεις

αγαπητή krotkaya
το χαρακτηρισμό ρεμάλι θα τον δεχτώ και με μεγάλη χαρά ( είμαι άλλωστε) αλλά "σαν παπάς"? "ΣΑΝ ΠΑΠΑΣ" ???? ΑΥΤΟ ΠΑΕΙ ΠΟΛΥ !
sorry αλλά την εκκλησία ΔΕΝ την "πάω" ( για να θυμηθούμε και τον Χριστόδουλο, τελικά αυτός κοιμήθηκε η πέθανε?) καθόλου όμως.
Και δυστυχώς εξαιτίας της δουλείας μου (του λειτουργήματος θα μπορούσα να πω!) συμμετέχω συχνά σε θρησκευτικές ( αλλά και εθνικιστικές, βλέπε παρελάσεις) εκδηλώσεις.
Αρχίζει η χρονιά πλακώνει το παπαδαριό για αγιασμούς και κηρύγματα , πρωινή προσευχή , μπαίνεις στην τάξη και βλέπεις τον Χριστούλη , ή την Παναγία , ή κάτι πατέρες της εκκλησίας (πατέρες γιατί της γάμ.. την μάνα) με σταυρούς και βιβλία, να σε κοιτούν , κάτσε βρε φίλε ήρθα εγώ στην δουλειά σου να σε πάρω μάτι?
Τέλος θα πρέπει να συνοδεύεις και τους μαθητές στην εκκλησία σε κάτι γιορτές τύπου 3 ιεράρχες κτλ.
Σε μια τέτοιου τύπου γιορτή σε εκκλησία πατέρας μαθητή μου είπε σε φίλο και συνάδελφο για μένα " είναι τώρα αυτή εμφάνιση καθηγητή ? μακριά μαλλιά, αξύριστος πως συνοδεύει έτσι τα παιδιά στην εκκλησία?" δεν τον ένοιαζε τον μαλάκα αν έκανα καλά την δουλεία μου και αν βοηθούσα το παιδί του στο σχολείο.
Και να φανταστείς μια χρονιά ήμουν καθηγητής και σε νησί που το όνομά του είναι ταυτόσημο με το παπαδαριό.
Δεν γουστάρω το παπαδαριό
πότε επιτέλους θα γίνει ο χωρισμός κράτους και εκκλησίας? πότε?
πολιτικό κόστος και μαλακίες , με προσβάλει το κέρατό μου να βλέπω το κοινοβούλιο και την κυβέρνηση να την ορκίζουν οι παπάδες λες και ζούμε σε θεοκρατικό κράτος.
Και στο κάτω κάτω της γραφής τα σχολεία μας πλέον είναι πολυπολιτισμικά γιατί να αναγκάζονται μαθητές να αισθάνονται ότι έχουν διαφορετική αντιμετώπιση ανάλογα με το θρήσκευμα στο οποίο ανήκουν (ή αν είναι άθεοι)?

Γίνεται της πουτάνας , μεγάλο ποσοστό της χώρας βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας και αυτοί κάθονται πάνω στα χρυσόβουλα το κέρατό μου γαμώ.
Αχ τα είπα! ( έχω ακόμα να πω... άλλη φορά όμως
Υ.Γ δεν έχω πρόθεση να προσβάλω κανένα άλλωστε ο τίτλος προειδοποιεί

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

πάμε για άλλες πολιτείες

Πριν λίγο καιρό βγήκαν οι μεταθέσεις, δυστυχώς δεν πήρα μετάθεση στη Ικαρία ( το ποθώ αυτό το νησί!). Πόσα μόρια πρέπει να έχω το κέρατό μου γαμώ για να πάω ?
Αν και μου την έδωσε λίγο δεν το πήρα και κατάκαρδα, άλλωστε πήρα μετάθεση στην 2η επιλογή μου (πάλι σε νησί θα είμαι πουλάκια μου αλλά οι Κυκλάδες τέλος προς το παρόν).
Αρχίζει λοιπόν ο έλεγχος των νησιών της περιοχής που πάω .
  1. τι συγκοινωνίες έχουν? (αεροπλάνα και βαπόρια)
  2. τι λένε τα σχολεία?
  3. από παραλίες πως πάνε?
  4. από πανηγύρια ?
  5. από φαγητό?
Ειδικά σε αυτά τα 2 τελευταία, το νησί που είμαι τώρα έχει ανεβάσει πολύ τον πήχη , μαζί ανέβηκε και το βάρος μου (χωρίς όμως να επηρεάζει την γοητεία μου) και η χοληστερίνη μου.

Πάμε για άλλες πολιτείες λοιπόν (για άλλα χωριά για την ακρίβεια αφού το μεγαλύτερο έχει πληθυσμό 8.500 και το μικρότερο 2.700 κατοίκους).

άσχετο αλλά σήμερα έμαθα ότι ένας φίλος από τα φοιτητικά χρόνια θα παντρευτεί τον Ιούλιο (όχι ότι είναι και σίγουρο γιατί το άτομο είναι και λίγο "πέρα βρέχει"). Το πρόβλημα είναι ποιος ακούει την μάνα μου , " ο Θανάσης θα παντρευτεί, ο ΥΟ!ΡΕΕΚΑΣ έχει παιδί , ο Κώστας πάει για το δεύτερο και εσύ γυρνάς τα νησιά και μια νύφη δεν έφερες" λες και η νύφη είναι σουβενίρ, " Μάνα έφερα μαγνητάκια για το ψυγείο,δερμάτινες σαγιονάρες και μια νύφη".
Αυτό το πράγμα ότι για να είσαι ευτυχισμένος θα πρέπει να είσαι παντρεμένος δεν το κατάλαβα ποτέ.
Τεσπα , από τις γυναίκες της ζωής μου ( δεν είναι και πάρα πολλές) μόνο με μια θα μπορούσα να παντρευτώ αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Άντε για άλλες πολιτείες γιατί μου την έδωσε

Κυριακή, 3 Μαΐου 2009

ο νονός

Η αλήθεια είναι ότι είμαι σε μεγάλη αμηχανία τώρα που γράφω, δεν ήμουν ποτέ καλός στον γραπτό λόγο και μικρός δεν κρατούσα ημερολόγιο ( είχα κάνει βέβαια εφηβικές απόπειρες στην ποίηση με τραγικά για την λογοτεχνία αποτελέσματα)
Είμαι αρκετό καιρό αναγνώστης πολλών βλόκ και μπήκα στον πειρασμό ( όπως είναι φανερό ενέδωσα ) να φτιάξω και εγώ ένα μικρό βλοκάκι.
Εγεννήθει το βλόκ αυτό λοιπόν και έχει νονό τον YO!REEKA (φίλο και κουμπάρο , μου βάφτισε το βλόκ θα του βαφτίσω το παιδί).
Πως προέκυψε το ονοματάκι. Ως εκπαιδευτικός 5 χρόνια δουλεύω στα νησιά ( 4Κυκλάδες και 1Λήμνο) από επιλογή.
Είναι ωραίο πράγμα να ανοίγεις το πρωί την πόρτα για να πας στη δουλειά και να βλέπεις τη θάλασσα .
Ο ΥΟΡΕΕΚΑΣ λοιπόν όσες φορές με έχει αναφέρει στο "τίμιο βλόκ" του με αποκαλεί "το ρεμάλι εκπαιδευτικός που κάνει τουρνέ στα νησιά". Και επειδή υπάρχουν πολλά ρεμάλια εκπαιδευτικοί αποφάσισα να χρησιμοποιήσω το 2ο μέρος του χαρακτηρισμού.
λοιπόν τα λέμε γιατί πρέπει να πάω να πάρω και εφημερίδες, στα νησιά έχουμε άλλα ωράρια άμα δεν πάρεις μέχρι τις 2:00 εφημερίδα θα πάρεις την άλλη μέρα το μεσημέρι.