Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011

ο φόβ(ο)ς φ(υ)λά(ει) τα έρ(η)μα .

ένα ποστ για τον φόβο.

στο χωρίο μου λένε "ο φόβ(ο)ς φ(υ)λά(ει) τα έρ(η)μα" (τα εντός παρένθεσης δεν προφέρονται)

ο φόβος ποιανού ?
ο φόβος γιατί ?
ο φόβος για ποιόν?
δεν ξέρω και δεν θέλω να σας πω ψέματα.

Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι ο φόβος φυλάει την εξουσία
και όσο θα φοβόμαστε τόσο η εξουσία θα είναι καλά προστατευμένη και φυλαγμένη.

τον φόβο τον γεννάει η άγνοια ( και εγώ δυστυχώς έχω πολλά να μάθω ακόμα)






Υ.γ γιατί ο φόβος να είναι γένους αρσενικού?

περισσότερα για τον φόβο εδώ

Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011

επιγραμματικά



Έχω ένα σκασμό θέματα , μιλάμε για τεράστιο ρεπερτόριο πολιτικά, προσωπικά, εκπαιδευτικά, ταξιδιωτικά, επετειακά κλπ, αλλά μπουκώνω και οι λέξεις δεν βγαίνουν.

έτσι λοιπόν επιγραμματικά

Α)έχω φρικάρει με την δίωξη κατά 40 εκπαιδευτικών στα Γιαννιτσά ( ο ένας είναι φίλος με κοινή θητεία σε νησί του βορείου Αιγαίου). Αν δεν ξέρετε την περίπτωση περάστε μια βόλτα από εδώ
Απλά θα θυμίσω την περίπτωση με τον μαθητή στην Κέρκυρα πριν μερικά χρόνια που είχε υποχρεωθεί από το δικαστήριο να επιστρέψει από την Γ τάξη στην Α και μετά την προβολή στα ΜΜΕ (το κέρατό μου) την υπόθεση "διευθέτησε" το "Υπουργείο Εθνικής Παιδεία και Θρησκευμάτων" (το κέρατό μου δις).


Β) Γίνονται συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και δημιουργούνται τεράστια σχολικά συγκροτήματα με σκοπό να μειώσουν τα έξοδα. Υπάρχει τεράστιο θέμα λοιπόν σε μέρη που τα παιδιά βρίσκονται μακριά από τα μεγάλα σχολεία και πρέπει να διανύουν με λεωφορεία μεγάλες αποστάσεις.
π.χ αν κλείσει το Γυμνάσιο με Λυκειακές τάξεις στην Γλώσσα της Σκοπέλου τα παιδιά θα βρίσκονται για δύο ώρες κάθε μέρα στο λεωφορείο . Σκέψου τώρα τον εαυτό σου πιτσιρικά Γ Λυκείου να δίνεις πανελλήνιες και στον ήδη περιορισμένο χρόνο σου μείον 10 ώρες την βδομάδα.

Γ) Από θέμα κινητοποίησης "πως πάνε τα παιδιά σου κόρακα?" ,"όσο παν μαυρίζουν" .
Την ακινησία ταράζουν ορισμένες κάπως κάποιες μικρής συμμετοχής στάσεις εργασίας και κάποιες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.


Η φωτό είναι από την κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Κέρκυρας ενάντια στο κλείσιμο των σχολείων
Πεμπτη13/1/2011

κλείνω με ένα τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου , όχι τόσο γιατί είναι σχετικό με το ποστ αλλά γιατί τον άκουσα το Σάββατο που ήρθε στο νησί μας και έχω ακόμα την μουσική του στα αυτιά μου.





Υ.γ Για το ταξίδι στην Γηραιά Αλβιώνα θα τα πούμε σε άλλο ποστ γιατί ακόμα περιμένω τις φωτο από το ρεμάλι συνταξιδιώτη μου!

Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010

σα βγεις στον πηγαιμό για την ....... Γηραιά Αλβιώνα!

Νυχτερίδες κι αράχνες κρατούν συντροφιά στο έρημο βλοκάκι, αλλά έχω καλές δικαιολογίες (οι οποίες είναι θέμα άλλου ποστ οπότε δεν θα επεκταθώ).

Τελευταία βδομάδα στο σχολείο (έχουμε δώσει ήδη βαθμούς τριμήνου και η διάλυση είναι καθολική, ό,τι κρυάδα ήταν να πάρουν τα πιτσιρίκια την πήραν) και μετράω τις μέρες ανάποδα για τις διακοπές.
Φέτος η τουρνέ περιλαμβάνει και ένα άλλο νησί (λίγο μεγαλύτερο από αυτά που ήμουν μέχρι τώρα) την Γηραιά Αλβιώνα (επίτηδες δεν λέω Αγγλία γιατί θα περάσουμε λίγο και από Σκωτία).

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει κυρίως Βόρεια Αγγλία και Σκωτία και πρωτοχρονιά Λονδίνο,
το φιλαράκι που θα πάμε μαζί έχει ζήσει χρόνια στην GB και ξέρει τα κατατόπια , θα έχουμε νοικιάσει και αμάξι, μιλάμε για μεγάλες στιγμές.

Οι τελευταίες όμως χιονοπτώσεις και τα προβλήματα των αεροδρομίων στην Αγγλία με έχουν ανησυχήσει, δεν πιστεύω να είμαι τόσο γκαντέμης το κέρατό μου και να ξεμέινω στο ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ φωνάζοντας "δεν υπάρχει κράτος" και άλλα τέτοια που κάνουν πολύ γκελ στο τηλεοπτικό κοινό.

Έχω ετοιμάσει λοιπόν τα πραγματά μου , μάλλινες μπλούζες , μάλλινες κάλτσες, μάλλινα σώβρακα κτλ (πρέπει να βρω και την σκελέα που μας είχαν δώσει στον στρατό, στο Μαυροδέντρι Κοζάνης με -20 μια χαρά είχε δουλέψει).


το τραγουδάκι που ακολουθεί είναι λίγο καλοκαιρινό αλλά αυτό μου έρχεται στο μυαλό
Ετοιμάζω ταξίδι μοναχά για πάρτη μου!

κουίζ
"βρες τις ομοιότητες και τις διαφορές"







Το βιντεάκι πρέπει να είναι από την δεκαετία του 80, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι και το από κάτω το ίδιο τραγούδι καμιά 20ετία μετά


Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2010

Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση...

Ο φίλος , συνάδελφος (είμαστε στα ίδια σχολεία σε νησί των Κυκλάδων για 2 χρόνια) και σύντροφος Κώστας (έχει κάνει όπενιγκ με πολιτικό ποστ) άνοιξε δικό του μαγαζί εδώ !
Περάστε μια βόλτα και δεν θα χάσετε!

Υ.γ 5% η Χρυσή Αυγή στην Αθήνα ? Πόσο χαμηλά έχουμε πέσει ρε γαμώ το κέρατό μου?

2ο Υ.γ τι φυλλάδιο και κακό ήταν αυτό! αυτές οι εκλογές ήταν σκέτη οικολογική καταστροφή! κάθε φορά που πήγαινα στο αμάξι ήταν τίγκα (ή μπίμπα όπως λέει μια φίλη) στα ενημερωτικά φυλλάδια με τις μάπες των υποψηφίων(εντάξει το ομολογώ πως κάποιες ήταν αρκετά διασκεδαστικές)

Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010

Γεια σου βρε Σωκράτη!

Επιτέλους πολιτιστικά γεγονότα!
Χθες (Παρασκευή 22/10) στο νησί μας έδωσε συναυλία ο Σωκράτης Μάλαμας.
Μια πραγματικά πολύ καλή συναυλία! Άρχισε στις 22:20 και τελείωσε 2:00 με μόνο μικρά διαλείμματα (μερικών δευτερολέπτων) για να κάνει κανα τσιγάρο ο καλλιτέχνης και να στρώσει η φωνή του.
Αν όλο αυτό συνδυάζεται με καλή παρέα είναι η σίγουρη συνταγή για μια πολύ όμορφη βραδιά!

μπόνους αγαπημένο τραγούδι!



Υ.γ Η κορυφαία στιγμή ήταν όταν τραγούδησε (τραγουδήσαμε είναι το πιο σωστό) τον Μέρμηγκα τραγούδι που αρέσει και στο βαφτιστήρι μου .

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010

κουβέντα για μπαλίτσα

Το ποδόσφαιρο ,η πολιτική και οι γυναίκες αποτελούν το 90% των συζητήσεων μεταξύ αντρών(οκ είμαστε απλά ως απλοϊκά όντα ).

Σε όποια παρέα αντρών και να βρεθείς είναι σχεδόν σίγουρο πως η κουβέντα θα περιστρέφεται γύρω από αυτές τις τρεις θεματικές ενότητες. Το κακό με τις κουβέντες αυτές είναι ότι έχουν από πριν γνωστή κατάληξη:

Για το ποδόσφαιρο "όλα είναι στημένα...."
Για την πολιτική "όλοι είναι διαπλεκόμενοι, λαμόγια, μέσα στη διαφθορά ένα πράγμα..."
Για τις γυναίκες "όλες είναι πουτάνες ..."

Είπαμε είμαστε απλοϊκά όντα , μην λέμε ξανά τα ίδια πράγματα.


Σήμερα θα ασχοληθούμε με την ποδοσφαιρική κουβέντα.
Το συγκεκριμένο άθλημα(παιχνίδι) έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που το κάνουν ελκυστικό.

  • Σχεδόν όλοι κάποια στιγμή στην ζωή μας έχουμε κλοτσήσει μια μπάλα σε μια αλάνα.
  • Το ότι δεν χρειάζεσαι ιδιαίτερη υποδομή (ούτε μπασκέτες, ούτε φιλέ , μη πω και για το πόλο που χρειάζεται πισίνα) μια αλάνα, πέτρες για δοκάρια και μια μπάλα.
  • Το ότι δεν χρειάζεται να έχεις κάποια ιδιαίτερα σωματικά προσόντα (ο Μαραντόνα ήταν ένας κοντούλης, κάπως στρουμπουλός τυπάκος που έκανε τα ντερέκια της Αγγλίας στο μουντιάλ του Μεξικό το 86 να χορεύουν πεντοζάλη λες και είχαν γεννηθεί στα Σφακιά).
  • Δεν χρειάζεται πολύ μυαλό (αν ακούσετε ποδοσφαιριστή να μιλάει θα καταλάβετε τι εννοώ).
  • Τέλος η ποδοσφαιροκουβέντα δίνει την δυνατότητα στον οποιονδήποτε , ανεξάρτητα από το μορφωτικό του επίπεδο, το κοινωνικό του προφίλ και την οικονομική του κατάσταση να πει την παπαριά του και να μην μπορεί να του πει κανείς πως έχει άδικο.
π.χ λέει ο χ οπαδός της ψ ομάδας μετά από ένα στραβό αποτέλεσμα "Έπρεπε ο μαλάκας ο προπονητής να μη παίξει με καθαρό 4-4-2 αλλά 4-3-1-2 για να σπάει η μπάλα στα πλάγια και ένα έχει πιο πολλές επιλογές η επίθεση" το ακούς τώρα εσύ αυτό και λες μπράβο ο μπαγάσας που το σκέφτηκε και τον κερνάς τσιγάρο για να σου πει και άλλα τέτοια έξυπνα, και φουσκώνει και από υπερηφάνεια που είπε την μεγάλη μαλακία του (πρέπει να δείτε το ύφος από κάτι τέτοια άτομα μετά την φιλοσοφημένη ποδοσφαιρική ανάλυση) και κοιτάει γύρω για να κόψει αντιδράσεις.

Αλλά και σε προσωπικό επίπεδο η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο με βοήθησε να προσαρμοστώ πιο εύκολα στον χώρο εργασίας μου όταν δούλευα στον ιδιωτικό τομέα (ναι δεν γεννήθηκα δημόσιος υπάλληλος ).
Στην δουλεία λοιπόν (στον ιδιωτικό τομέα ) το ποδόσφαιρο ήταν ο μόνος κοινός κώδικας επικοινωνίας όλων των εργαζομένων (το 95% είμαστε άντρες) από τον διευθυντή μέχρι τον εργάτη και από το στέλεχος με τα διδακτορικά μέχρι τον αναλφάβητο.
Με τους 2 βοηθούς μου περνάγαμε ατελείωτες ώρες και όταν θέλαμε να χαλαρώσουμε λίγο από την ένταση της δουλειάς πιάναμε την κουβέντα για μπαλίτσα.
Άλλα και όταν πήγαινα σε κάποιον για να κάνει κάποια δουλεία του έλεγα "κυρ Παντελή δεν σας χάλασε το ματσάκι την Κυριακή" ή αν είχε χάσει η ΑΕΚ (πράγμα αρκετά σύνηθες τον τελευταίο καιρό) μου έλεγε "μπουρδέλο ομάδα έχεις Τουρνε" και έσπαγε η μιζέρια και ένταση της δουλείας, και όταν του έλεγα μετά "κυρ Παντελή εδώ πρέπει να κάνουμε αυτό και αυτό" δεν ακουγόταν πλέον σαν εντολή.

Άσε που όταν η ομάδα του διευθυντή έχανε οι εργαζόμενοί που υποστήριζαν την αντίπαλη ομάδα του κάνανε απίστευτη καζούρα (ήταν και εύκολη λεία ο κακομοίρης αφού ήταν "σκουλήκι" δηλ οπαδός του Άρη ).

Θέλω να καταλήξω πως η ποδοσφαιρική κουβέντα είναι εύκολη,ανώδυνη και ευχάριστη. Έχει την πλάκα της βρε παιδί μου , και δεν είναι δα και τόσο κακό να βλέπεις μια στο τόσο κανα ματσάκι στην ΤιΒι .
Τέλος δεν είμαστε όλοι όσοι ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο κάφροι.

Υ.γ Κάποια στιγμή πρέπει να στρωθώ και να γράψω και ένα ποστ με τις πολιτικές προεκτάσεις του ποδοσφαίρου.

2ο Υ.γ Άλλωστε ,όπως θα είδατε και στο προηγούμενο ποστ, το παρατσούκλι μου πέρσι στο σχολείο (Μπαστία) ήταν καθαρά ποδοσφαιρικό.

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

ανοίξαμε και σας περιμένουμε!

Το βλόκι αυτό κινδύνευσε με κλείσιμο , κλείδωμα, φίμωμα και αλλά διάφορα.
Βασική αιτία ο κίνδυνος αποκάλυψης της ταυτότητάς μου (για την ίδια ιστορία ο κουμπάρος μου ο Γιωρίκας κλείδωσε αρχικά και στην συνέχεια έκλεισε το δικό του βλόκ).
Από την άλλη πέρασα ένα πολύ όμορφο και γεμάτο καλοκαίρι που δεν μου άφηνε χρόνο για να ασχοληθώ, είχα και την μετακόμιση και την προσαρμογή στο νέο σχολικό περιβάλλον. Αλλά όπως καταλαβαίνεται αγαπημένοι και στερημένοι (από τα κείμενά μου εννοώ) αναγνώστες μου είμαι και πάλι κοντά σας! ( λίγο μαλακία μου έχει βγει μέχρι τώρα αλλά συγχωρέστε με έχω 4 μήνες να γράψω).

Η χρονιά λοιπόν άρχισε με την γνωστή θρησκευτική τελετή του αγιασμού, με 4 παπάδες παρακαλώ! Το καλό είναι οτί γενικά είμαι σε έναν σύλλογο που οι άθεοι είμαστε περίπου οι μισοί και δεν αισθάνομαι μοναξιά σε αυτόν τον τομέα.




Τα παιδία μου έχουν βγάλει ήδη παρατσούκλι , είμαι ο "κοτσίδας" δικαιολογημένο όπως μπορεί να αντιληφθεί κανείς, αλλά βρε παιδί μου καμία φαντασία? πολύ εύκολο είναι!




( Η φωτό είναι ευγενική προσφορά της Κ2)



Πέρσι τα παιδιά του ενός σχολείου με φώναζαν "Μπαστία" (παίκτης του Αστέρα Τρίπολης)



( όσοι με ξέρετε και από κοντά να πείτε μου αν μοιάζω με αυτόν τον ασχημάντρα)



Δεν πρόκειται. προς το παρόν να γράψω κάτι παραπάνω (ξεσυνήθισα είναι η αλήθεια).

Μπόνους φωτό

από Σίφνο

σε μονοπάτι που ενώνει δυο παραλίες


από Σκόπελο

Sophia... αφιερωμένο!



Υ.γ η φωτό του Μπαστία άλλαξε μετά από παρατήρηση της Ρενάτας

2o Υ.γ αφού κάνω μια καινούρια αρχή είπα να ρίξω και μια μικρή ανακαίνιση.