Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33)
Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33)
Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33)
Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33) Τριάντα τρία (33).
Το είπα τριάντα τρεις (33) φορές για να το συνηθίσω (εντάξει με "αντιγραφή -επικόλληση" το έγραψα) και πάλι βαρύ μου φαίνεται.
Ανάλογο άγχος είχα και όταν έκλεισα τα τριάντα (30) , είχα σκεφτεί και εναλλακτικούς τρόπους μέτρησης "είκοσι δέκα", "είκοσι έντεκα" , "είκοσι δώδεκα" κτλ ή "εικοσιεννιά και τριάντα πέντε μηνών " κτλ.
Έχασε και η ΑΕΚ (μας ξεφτίλισαν εδώ που τα λέμε) πόσα χτυπήματα μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος σε μια μέρα?
Υ.γ Τριάντα τρία (33) λέει ήταν του Χριστού τα χρόνια , τώρα γιατί αυτό εμένα θα πρέπει να με κάνει να αισθανθώ καλύτερα (αφού μάλιστα στην συγκεκριμένη ηλικία τον σταυρώσανε) δεν ξέρω.
Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009
Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2009
επιτέλους βρήκα σπίτι!
Τελικά μετά από κόπους βάσανα και απογοητεύσεις ......βρήκα σπίτι!
Στην επί 3 μέρες αναζήτηση είδα πάνω από 20 σπίτια , άλλα δεν είχαν κεντρική θέρμανση, άλλα είχαν υγρασία , τα πιο πολλά όμως θύμιζαν (γιατί στην ουσία ήταν) ενοικιαζόμενα δωμάτια για το καλοκαίρι.
Για έναν ακατανόητο λόγο στο συγκεκριμένο νησί δεν βλέπεις σχεδόν πουθενά ενοικιαστήριο και πρέπει να ακολουθείς την μέθοδο πόρτα-πόρτα. Μιλούσα λοιπόν στο τηλ με γνωστή κουταβομπλοκερού όταν το μάτι μου έπεσε πάνω σε ένα ενοικιαστήριο (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο όπως προανέφερα) , πήρα λοιπόν στο καπάκι τηλ και πήγα να δω το σπίτι.
Πήγα , είδα , έκλεισα (το σπίτι , όχι ως άνθρωπος).
Το νέο μου σπίτι είναι μια μεζονέτα με έναν ενιαίο χώρο που είναι καθιστικό και κουζίνα(έχει και τζάκι!!) κάτω και μια σοφίτα που έχει ένα διπλό κρεβάτι πάνω, δύο μπαλκονάκια που βλέπουν στη αυλή και το δάσος απέναντι (ναι είμαι σε νησί με δάσος έχω φύγει από τις Κυκλάδες ) και το μειονέκτημα του σπιτιού είναι ότι δεν έχω θέα στην θάλασσά (αυτό είναι αλήθεια ότι με χάλασε λίγο γιατί είχα κακομάθει τα 3 τελευταία χρόνια) .
Α! είμαι μόνο 3 λεπτά με τα πόδια από το σχολείο !
Άντε καλή χρονιά να έχουμε!
Υ.γ για τις εκλογές σε άλλο ποστ
Στην επί 3 μέρες αναζήτηση είδα πάνω από 20 σπίτια , άλλα δεν είχαν κεντρική θέρμανση, άλλα είχαν υγρασία , τα πιο πολλά όμως θύμιζαν (γιατί στην ουσία ήταν) ενοικιαζόμενα δωμάτια για το καλοκαίρι.
Για έναν ακατανόητο λόγο στο συγκεκριμένο νησί δεν βλέπεις σχεδόν πουθενά ενοικιαστήριο και πρέπει να ακολουθείς την μέθοδο πόρτα-πόρτα. Μιλούσα λοιπόν στο τηλ με γνωστή κουταβομπλοκερού όταν το μάτι μου έπεσε πάνω σε ένα ενοικιαστήριο (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο όπως προανέφερα) , πήρα λοιπόν στο καπάκι τηλ και πήγα να δω το σπίτι.
Πήγα , είδα , έκλεισα (το σπίτι , όχι ως άνθρωπος).
Το νέο μου σπίτι είναι μια μεζονέτα με έναν ενιαίο χώρο που είναι καθιστικό και κουζίνα(έχει και τζάκι!!) κάτω και μια σοφίτα που έχει ένα διπλό κρεβάτι πάνω, δύο μπαλκονάκια που βλέπουν στη αυλή και το δάσος απέναντι (ναι είμαι σε νησί με δάσος έχω φύγει από τις Κυκλάδες ) και το μειονέκτημα του σπιτιού είναι ότι δεν έχω θέα στην θάλασσά (αυτό είναι αλήθεια ότι με χάλασε λίγο γιατί είχα κακομάθει τα 3 τελευταία χρόνια) .
Α! είμαι μόνο 3 λεπτά με τα πόδια από το σχολείο !
Άντε καλή χρονιά να έχουμε!
Υ.γ για τις εκλογές σε άλλο ποστ
Παρασκευή 28 Αυγούστου 2009
Σα βγεις στον πηγαιμό για την ..........
Σα βγω στον πηγαιμό για την Νήσο ελπίζω να φτάσω γρήγορα (1η Σεπτέμβρη άλλωστε πρέπει να παρουσιαστώ στο νέο σχολείο μου , στο νέο νησί μου) .
(η φωτογραφία είναι από το αντίστοιχο περσινό μου ταξίδι)
Η πιο δύσκολή περίοδος είναι τώρα που θα γυρνάω σαν τον Γύφτο με το αμάξι (τον περίφημο Λέων) γεμάτο πράγματα και θα ψάχνω να βρω σπίτι που να πληρεί τις παρακάτω βασικές προϋποθέσεις :
α) θέα στην θάλασσα ( τι στο διάολο γυρνάω στα νησιά αν από το σπίτι μου δεν βλέπω την θάλασσα?)
β)Να είναι σχετικά ευρύχωρο ( να έχω την άπλα μου βρε αδερφέ)
γ) Να μην έχει υγρασία (μου έχει τύχει να δω σπίτι συναδέλφου που κανονικά ο τοίχος του έσταζε σαν μικρός καταρράχτης, τύφλα να 'χει η "συσκευή Φενγκ-Σούι" που διαφημίζουν στο τηλεμάρκετινγκ)
δ) Να έχει άνετο πάρκινγκ (μπορεί να σας φαίνεται γελοίο αυτό το τελευταίο αλλά δεν μπορείτε να καταλάβετε τι περνάμε τον Ιούνιο που καταφτάνουν οι ορδές των παραθεριστών)
Με λίγα λόγια θέλω κάτι σαν το περσινό μου σπιτάκι.
Υ.γ Γρήγορα δεν πέρασε το καλοκαίρι το κέρατό μου?
(η φωτογραφία είναι από το αντίστοιχο περσινό μου ταξίδι)Η πιο δύσκολή περίοδος είναι τώρα που θα γυρνάω σαν τον Γύφτο με το αμάξι (τον περίφημο Λέων) γεμάτο πράγματα και θα ψάχνω να βρω σπίτι που να πληρεί τις παρακάτω βασικές προϋποθέσεις :
α) θέα στην θάλασσα ( τι στο διάολο γυρνάω στα νησιά αν από το σπίτι μου δεν βλέπω την θάλασσα?)
β)Να είναι σχετικά ευρύχωρο ( να έχω την άπλα μου βρε αδερφέ)
γ) Να μην έχει υγρασία (μου έχει τύχει να δω σπίτι συναδέλφου που κανονικά ο τοίχος του έσταζε σαν μικρός καταρράχτης, τύφλα να 'χει η "συσκευή Φενγκ-Σούι" που διαφημίζουν στο τηλεμάρκετινγκ)
δ) Να έχει άνετο πάρκινγκ (μπορεί να σας φαίνεται γελοίο αυτό το τελευταίο αλλά δεν μπορείτε να καταλάβετε τι περνάμε τον Ιούνιο που καταφτάνουν οι ορδές των παραθεριστών)
Με λίγα λόγια θέλω κάτι σαν το περσινό μου σπιτάκι.
Υ.γ Γρήγορα δεν πέρασε το καλοκαίρι το κέρατό μου?
Πέμπτη 6 Αυγούστου 2009
ΑΛΚΗΣΤΗ (όχι η Πρωτοψάλτη , του Ευριπίδη)
Χθες είδα μια καταπληκτική παράσταση! Την "Άλκηστη " του Ευριπίδη σε Απόδοση και Σκηνοθεσία του Μοσχόπουλου.
Το χάρηκα πάρα πολύ γιατί πραγματικά είχα καιρό να ενθουσιαστώ με θεατρική παράσταση.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματά από την αρχή
Το κόκκινο μπαλόνι πριν μερικές μέρες ανέβασε ποστ για την συγκεκριμένη παράσταση και με ξεσήκωσε .
Έλα όμως που.... "κίνησε ο Οβριός και έτυχε Σαββάτο.." !
Τις προηγούμενες είχαμε μέρες είχα σκάσει από την ζέστη και χθες , μέχρι και 2 ώρες πριν την παράσταση , έβρεχε (καρεκλοπόδαρα λέμε). Ο κίνδυνος της ματαίωσης ήταν ορατός αλλά τελικά (χίλια μπράβο στους τεχνικούς ) η παράσταση πραγματοποιήθηκε (ουφ!) με μια ώρα καθυστέρηση (την καθυστέρηση μεγάλωσε παραπάνω ο κύριος Βλάχος (παλιός μου λυκειάρχης) με έναν ανούσιο λόγο που εκφώνησε πριν αρχίσει η παράσταση).
Ο Ευριπίδης είναι (για μένα) ο σημαντικότερος από τους αρχαίους τραγικούς και οι διάλογοι και οι μονόλογοι που έχει το συγκεκριμένο έργο είναι απίστευτοι (ο διάλογος Φέρη-Άδμητου είναι εκπληκτικός)
Για την παράσταση σας προτείνω να διαβάσετε το σχετικό ποστ του μπαλονιού με το όποιο συμφωνώ σχεδόν σε όλα.
Η Σκουλά (Άλκηστη) εκπληκτική , ειδικά στην σκηνή με τα παιδιά της ανατρίχιασα σύγκορμος . Η καλύτερη γυναικεία ερμηνεία που έχω δει τα τελευταία χρόνια.
Ο Λούλης (Άδμητος) πάρα πολύ καλός στην κινησιολογική(μπαλόνι σωστά δεν το λέω) ερμηνεία λιγότερο καλός στην εκφορά του λόγου
Ο Ξάφης (Ηρακλής) απλά απολαυστικός!
Ο Μπερικόπουλος (Φέρης , πατέρας Άδμητου) καταπληκτικός!!!
Η Πρωτόπαππα (Θεράπαινα) φοβερή κίνηση και φωνή!
Ο Πατσίκας (Υπηρέτης ) δεν ήταν κακός αλλά δεν με ενθουσίασε.
Από τους κορυφαίους του χορού ξεχώρισα τον Βαγγέλη Χατζηνικολάου (που ήταν απίστευτος) και την Άννα Καλαϊτζίδου (ωραία φωνή) , θετική έκπληξη ο Θάνος Τοκάκης και ο Ηλίας Παναγιωτακόπουλος αλλά περίμενα περισσότερα από την Ιωάννα Παππά (μου φάνηκε λίγο ψυχρή και σαν αφηρημένη, έκτος αν αυτό ήταν σκηνοθετική οδηγία).
Όλα τα παιδιά που αποτελούσαν τον χορό ήταν καλοί και με καλό συντονισμό.
Εντυπωσιάστηκα όμως από μια πανέμορφη κοπελιά του χορού (δεν ξέρω πως την λένε) με καστανά μαλλιά και κότσο ( για μια τέτοια YORΕEKA αφήνω τα νησιά και έρχομαι για εγκατάσταση στην Αθήνα).
Η ζωντανή ορχήστρα έδωσε μια άλλη ...νότα!
Τέλος στα σκηνικά (κυρίως) και στα κουστούμια η Έλλη Παπαγεωργακοπούλου έκανε εκπληκτική δουλειά !
Κορυφαία στιγμή!
σε ένα σημείο ο χορός πετάει στο κοινό κάρτες που έχουν το άγαλμα του Απόλλωνα και ένας από τους κορυφαίους του χορού (ο Ηλίας Παναγιωτακόπουλος αν δεν κάνω λάθος) μοιράζει τις κάρτες σε κάποιους θεατές και λέει " ο Απόλλωνας !... βοήθειά μας" και πηγαίνει και μοιράζει τις εικόνες του Απόλλωνα και στους παπάδες στην θέση των επισήμων ( φρίκαραν οι πατέρες της εκκλησίας!).
Μου ήρθε να φωνάξω "μπράβο λεβέντη μου!" άλλα δεν το έκανα, ντράπηκα.
Στην φωτο το παπαδαριό στις θέσεις των επισήμων!
Τι δουλεία έχουν οι παπάδες στις αρχές τραγωδίες?
Το πρόγραμμα της περιοδείας
Αν βρίσκεστε κάπου εκεί γύρω αξίζει να πάτε.
8 Αυγούστου: Ολυμπία
22 Αυγούστου: Σάμος
28 Αυγούστου: Καβάλα
31 Αυγούστου: Άργος
8 Σεπτεμβρίου: Βύρωνας
10 Σεπτεμβρίου: Αιγάλεω
14 Σεπτεμβρίου: Δήμος Αθηναίων, Αττικό Άλσος
18, 19 Σεπτεμβρίου: Ηράκλειο, Κρήτη
Υ.Γ Αρκετά καλό το πρόγραμμα σας προτείνω να το αγοράσετε (17 ευρώ κοστίζει)
2ο Υ.Γ Α! παραλίγο να το ξεχάσω το εισιτήριο κόστιζε μόνο 5 ευρώ!!!!
Το χάρηκα πάρα πολύ γιατί πραγματικά είχα καιρό να ενθουσιαστώ με θεατρική παράσταση.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματά από την αρχή
Το κόκκινο μπαλόνι πριν μερικές μέρες ανέβασε ποστ για την συγκεκριμένη παράσταση και με ξεσήκωσε .
Έλα όμως που.... "κίνησε ο Οβριός και έτυχε Σαββάτο.." !
Τις προηγούμενες είχαμε μέρες είχα σκάσει από την ζέστη και χθες , μέχρι και 2 ώρες πριν την παράσταση , έβρεχε (καρεκλοπόδαρα λέμε). Ο κίνδυνος της ματαίωσης ήταν ορατός αλλά τελικά (χίλια μπράβο στους τεχνικούς ) η παράσταση πραγματοποιήθηκε (ουφ!) με μια ώρα καθυστέρηση (την καθυστέρηση μεγάλωσε παραπάνω ο κύριος Βλάχος (παλιός μου λυκειάρχης) με έναν ανούσιο λόγο που εκφώνησε πριν αρχίσει η παράσταση).
Ο Ευριπίδης είναι (για μένα) ο σημαντικότερος από τους αρχαίους τραγικούς και οι διάλογοι και οι μονόλογοι που έχει το συγκεκριμένο έργο είναι απίστευτοι (ο διάλογος Φέρη-Άδμητου είναι εκπληκτικός)
Για την παράσταση σας προτείνω να διαβάσετε το σχετικό ποστ του μπαλονιού με το όποιο συμφωνώ σχεδόν σε όλα.
Η Σκουλά (Άλκηστη) εκπληκτική , ειδικά στην σκηνή με τα παιδιά της ανατρίχιασα σύγκορμος . Η καλύτερη γυναικεία ερμηνεία που έχω δει τα τελευταία χρόνια.
Ο Λούλης (Άδμητος) πάρα πολύ καλός στην κινησιολογική(μπαλόνι σωστά δεν το λέω) ερμηνεία λιγότερο καλός στην εκφορά του λόγου
Ο Ξάφης (Ηρακλής) απλά απολαυστικός!
Ο Μπερικόπουλος (Φέρης , πατέρας Άδμητου) καταπληκτικός!!!
Η Πρωτόπαππα (Θεράπαινα) φοβερή κίνηση και φωνή!
Ο Πατσίκας (Υπηρέτης ) δεν ήταν κακός αλλά δεν με ενθουσίασε.
Από τους κορυφαίους του χορού ξεχώρισα τον Βαγγέλη Χατζηνικολάου (που ήταν απίστευτος) και την Άννα Καλαϊτζίδου (ωραία φωνή) , θετική έκπληξη ο Θάνος Τοκάκης και ο Ηλίας Παναγιωτακόπουλος αλλά περίμενα περισσότερα από την Ιωάννα Παππά (μου φάνηκε λίγο ψυχρή και σαν αφηρημένη, έκτος αν αυτό ήταν σκηνοθετική οδηγία).
Όλα τα παιδιά που αποτελούσαν τον χορό ήταν καλοί και με καλό συντονισμό.
Εντυπωσιάστηκα όμως από μια πανέμορφη κοπελιά του χορού (δεν ξέρω πως την λένε) με καστανά μαλλιά και κότσο ( για μια τέτοια YORΕEKA αφήνω τα νησιά και έρχομαι για εγκατάσταση στην Αθήνα).
Η ζωντανή ορχήστρα έδωσε μια άλλη ...νότα!
Τέλος στα σκηνικά (κυρίως) και στα κουστούμια η Έλλη Παπαγεωργακοπούλου έκανε εκπληκτική δουλειά !
Κορυφαία στιγμή!
σε ένα σημείο ο χορός πετάει στο κοινό κάρτες που έχουν το άγαλμα του Απόλλωνα και ένας από τους κορυφαίους του χορού (ο Ηλίας Παναγιωτακόπουλος αν δεν κάνω λάθος) μοιράζει τις κάρτες σε κάποιους θεατές και λέει " ο Απόλλωνας !... βοήθειά μας" και πηγαίνει και μοιράζει τις εικόνες του Απόλλωνα και στους παπάδες στην θέση των επισήμων ( φρίκαραν οι πατέρες της εκκλησίας!).
Μου ήρθε να φωνάξω "μπράβο λεβέντη μου!" άλλα δεν το έκανα, ντράπηκα.
Στην φωτο το παπαδαριό στις θέσεις των επισήμων!Τι δουλεία έχουν οι παπάδες στις αρχές τραγωδίες?
Το πρόγραμμα της περιοδείας
Αν βρίσκεστε κάπου εκεί γύρω αξίζει να πάτε.
8 Αυγούστου: Ολυμπία
22 Αυγούστου: Σάμος
28 Αυγούστου: Καβάλα
31 Αυγούστου: Άργος
8 Σεπτεμβρίου: Βύρωνας
10 Σεπτεμβρίου: Αιγάλεω
14 Σεπτεμβρίου: Δήμος Αθηναίων, Αττικό Άλσος
18, 19 Σεπτεμβρίου: Ηράκλειο, Κρήτη
Υ.Γ Αρκετά καλό το πρόγραμμα σας προτείνω να το αγοράσετε (17 ευρώ κοστίζει)
2ο Υ.Γ Α! παραλίγο να το ξεχάσω το εισιτήριο κόστιζε μόνο 5 ευρώ!!!!
Τρίτη 4 Αυγούστου 2009
Υπουργείο Παιδείας και .....Θρησκευμάτων!
Δεν είχα σκοπό να γράψω μέσα στον Αύγουστο ένα τέτοιο ποστ αλλά είδα την ανακοίνωσή του Υπουργείου Παιδείας (άντε ρε αλήθεια?) και Θρησκευμάτων (ήθελα να ξέρα ποίος καραγκιόζης σκέφτηκε αυτό τον συνδυασμό) στο alfavita.
Πρωινή προσευχή - ανάρτηση της σημαίας:
"Σύμφωνα με το ΠΔ 201/98 (ΦΕΚ 161 τ.Α΄- άρθρο 13, παρ. 5, εδάφ. α και β και παρ. 10, εδαφ. δ.) σας επισημαίνουμε ότι:
Α. Πριν από την έναρξη των μαθημάτων πραγματοποιείται κοινή προσευχή των μαθητών και του διδακτικού προσωπικού στο προαύλιο του σχολείου με ευθύνη των εκπαιδευτικών που εφημερεύουν. Σε περίπτωση δυσμενών καιρικών συνθηκών η προσευχή πραγματοποιείται στην αίθουσα κάθε τάξης. Οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν υποχρεωτικά στην πρωινή προσευχή και στον εκκλησιασμό και επιβλέπουν τα τμήματά τους. Οι ετερόδοξοι μαθητές παρευρίσκονται με το τμήμα που ανήκουν στο χώρο της συγκέντρωσης χωρίς να συμμετέχουν στην προσευχή, τηρώντας απόλυτη ησυχία, σεβόμενοι τους δασκάλους και τους συμμαθητές τους που προσεύχονται.
Β. Επίσημη ανάρτηση της σημαίας γίνεται :
α. Την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα (από το σχολείο της πρωινής βάρδιας)
β. Τις εθνικές επετείους και τις τοπικές εθνικές εορτές
γ. Όταν κρίνεται απαραίτητο από το Σύλλογο Διδασκόντων ή ορίζεται από τις αρμόδιες αρχές."
Ως πότε θα πρέπει να συμμετέχω (υποχρεωτικά) σε θρησκευτικές εκδηλώσεις στον χώρο της εργασίας μου?
Ως πότε το Υπουργείο για την Παιδεία θα είναι και "Θρησκευμάτων" ?
Ως πότε θα πηγαίνει Εκκλησία και Κράτος χεράκι-χεράκι?
Πότε επιτέλους θα γίνουμε μια κοινωνία που ανέχεται και σέβεται την διαφορετικότητα, την στιγμή που το ίδιο το σχολείο χωρίζει τους μαθητές σε "Χριστιανούς Ορθόδοξους" και "ετερόδοξους"?
Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να πιστεύει ότι γουστάρει αλλά το σχολείο δεν πρέπει να διαχωρίζει τους μαθητές ανάλογα με τα πιστεύω τους ή την χώρα καταγωγής τους (βλέπε παρελάσεις).
Με τσάτισαν καλοκαιριάτικα το κέρατό μου , το υπουργείο μου μέσα !
Υ.γ Α! και το κρυφό σχολείο είναι μύθος ,για να μην ξεχνάμε και την προσπάθεια της εκκλησίας να αλλοιώσει την Ιστορία αυτού του τόπου.
2ο Υ.γ Τη μεγαλύτερη σχέση( από τους παπάδες πάντα) με την παιδεία την είχε ο Χριστόδουλος , αλλά και αυτός βρε παιδί μου (πραγματικά πολύ άτυχος)του έπεσε το διάβασμα πάνω στην Χούντα και δεν πήρε χαμπάρι τίποτα !
Κυριακή 19 Ιουλίου 2009
Μεγάλες στιγμές! : μέρος 1ο
Η αλήθεια είναι ότι έχω αρκετό καιρό να ενημερώσω το βλόκ. Ο κύριος λόγος είναι ότι την εβδομάδα που ήμουν στην Μύκονο για το "ριγιούνιον" δεν είχα internet, το ίδιο και στην Ηγουμενίτσα (το χωριό του πατέρα μου) που χτίζουμε σπίτι και είχαμε μετακομίσεις ( ναι! πάλι μετακόμιση ). Το τι κουβάλημα έχω ρίξει είναι απερίγραπτο , έχω φτιάξει ξανά κορμί!
Ας πάρουμε τα επεισόδια με την σειρά.
Επεισόδιο Νο 1: Ριγιούνιον στη Μύκονο
Όταν πηγαίνω σε νησιά που έχω δουλέψει στο παρελθόν αισθάνομαι κάτι σαν να πηγαίνω στο χωριό μου. Ξέρω τόσο κόσμο (πιο πολλούς από τα χωριά μου μπορώ να σου πω) .
Με τα ανάμεικτα συναισθήματα λοιπόν η μικρή ομάδα των εκπαιδευτικών πάτησε στο "ιερό" νησί της Μυκόνου την Κυριακή 6/7 , η επιλογή της χρονικής περιόδου του ριγιούνιον δεν είναι τυχαία . 7/7 είναι το πανηγύρι της Αγία Κυριακής στο ιερό ( χωρίς εισαγωγικά) νησί της Δήλου.
Το πανηγύρι γίνεται εδώ και τριάντα περίπου χρόνια και είναι η μόνη μέρα του χρόνου που επισκέπτες μπορούν να παραμείνουν στη Δήλο κατα τη διάρκεια της νύχτας . Ο χώρος είναι πραγματικά μαγευτικός και σε όποιον δοθεί η ευκαιρία να πάει πραγματικά αξίζει τον κόπο.
Ξεκινήσαμε λοιπόν με το καραβάκι για την Δήλο υπό το φως της πανσελήνου που δημιουργούσε ένα φωτεινό δρόμο στη γαλήνια θάλασσα ( όταν θέλω ο καριόλης μπορώ να γίνω πολύ ποιητικός και ποιοτικός!).
Ο "δρόμος" που λέγαμε και το φεγγάρι που ανατέλλει πίσω από τη Μύκονο.
Στο φετινό πανηγύρι είχε πάρα πολύ κόσμο γεγονός που δημιούργησε μικρά προβληματάκια μιας και ο χώρος δεν είναι πολύ μεγάλος.
Εμείς ως παλιοί και έμπειροι από τις άλλες χρόνιες απλώσαμε τις πετσέτες θαλασσής και τα σλιπύ-μπαγκ κάτω και την είδαμε πικ-νικ.
Μερικές εικόνες από το πανηγύρι:
Τσακίρ κέφι
χωρίς λόγια
εξίσου εντυπωσιακό το ξημέρωμα με ένα κατακόκκινο φεγγάρι να δύει πίσω από την Ρήνεια
Το υπόλοιπο των διακοπών στην Μύκονο πέρασε στις παραλίες και στα σπίτια των συναδέλφων με μοχίτο και κουβέντα .Μόνο μία φορά βγήκαμε βράδυ στην χώρα άλλωστε η νύχτα της Μυκόνου δεν μας λέει τίποτα , είπαμε είναι σαν να κάνω διακοπές στο χωρίο μου.
Υ.Γ Αρχίσανε οι εκπτώσεις και οι προσφορές!
Από μαγαζί στα Γιάννενα !
Ας πάρουμε τα επεισόδια με την σειρά.
Επεισόδιο Νο 1: Ριγιούνιον στη Μύκονο
Όταν πηγαίνω σε νησιά που έχω δουλέψει στο παρελθόν αισθάνομαι κάτι σαν να πηγαίνω στο χωριό μου. Ξέρω τόσο κόσμο (πιο πολλούς από τα χωριά μου μπορώ να σου πω) .
Με τα ανάμεικτα συναισθήματα λοιπόν η μικρή ομάδα των εκπαιδευτικών πάτησε στο "ιερό" νησί της Μυκόνου την Κυριακή 6/7 , η επιλογή της χρονικής περιόδου του ριγιούνιον δεν είναι τυχαία . 7/7 είναι το πανηγύρι της Αγία Κυριακής στο ιερό ( χωρίς εισαγωγικά) νησί της Δήλου.
Το πανηγύρι γίνεται εδώ και τριάντα περίπου χρόνια και είναι η μόνη μέρα του χρόνου που επισκέπτες μπορούν να παραμείνουν στη Δήλο κατα τη διάρκεια της νύχτας . Ο χώρος είναι πραγματικά μαγευτικός και σε όποιον δοθεί η ευκαιρία να πάει πραγματικά αξίζει τον κόπο.
Ξεκινήσαμε λοιπόν με το καραβάκι για την Δήλο υπό το φως της πανσελήνου που δημιουργούσε ένα φωτεινό δρόμο στη γαλήνια θάλασσα ( όταν θέλω ο καριόλης μπορώ να γίνω πολύ ποιητικός και ποιοτικός!).
Ο "δρόμος" που λέγαμε και το φεγγάρι που ανατέλλει πίσω από τη Μύκονο.Στο φετινό πανηγύρι είχε πάρα πολύ κόσμο γεγονός που δημιούργησε μικρά προβληματάκια μιας και ο χώρος δεν είναι πολύ μεγάλος.
Εμείς ως παλιοί και έμπειροι από τις άλλες χρόνιες απλώσαμε τις πετσέτες θαλασσής και τα σλιπύ-μπαγκ κάτω και την είδαμε πικ-νικ.
Μερικές εικόνες από το πανηγύρι:
Τσακίρ κέφι
το αλκοόλ ρέει
δεν είναι λίγο σουρεάλ το σκηνικό?
χωρίς λόγια
εξίσου εντυπωσιακό το ξημέρωμα με ένα κατακόκκινο φεγγάρι να δύει πίσω από την ΡήνειαΤο υπόλοιπο των διακοπών στην Μύκονο πέρασε στις παραλίες και στα σπίτια των συναδέλφων με μοχίτο και κουβέντα .Μόνο μία φορά βγήκαμε βράδυ στην χώρα άλλωστε η νύχτα της Μυκόνου δεν μας λέει τίποτα , είπαμε είναι σαν να κάνω διακοπές στο χωρίο μου.
Υ.Γ Αρχίσανε οι εκπτώσεις και οι προσφορές!
Από μαγαζί στα Γιάννενα !Πέμπτη 2 Ιουλίου 2009
Και η βρόχα έπεφτε .....
Έφτασα στο πατρικό μου στα Γιάννενα την Τρίτη.
Κατέβασα τα πράγματα από το αυτοκίνητο (τι άλλο θα τραβήξει αυτή η μέση) στην αποθήκη.
Μπήκα στο σπίτι, η μυρωδιά της πρασόπιτας (μιλάμε για καταπληκτική πίτα) που είχε φτιάξει η μάνα μου μου είχε σπάσει την μύτη από το ισόγειο ακόμα και να φανταστείτε μένουμε στον 3ο όροφο !
Τα είπαμε με τους δικούς μου, ενώ ταυτόχρονα καταβρόχθιζα με κατοχική λαιμαργία τα κομμάτια τις αχνιστής πίτας (το ξέρουν όλοι ότι οι Ηπειρώτισσες στις πίτες έχουν μαύρη ζώνη , ε η μάνα μου έχει και δέκα Νταν).
Άραξα να ξεκουράσω το ταλαίπωρο κορμί μου ( αυτή η μετακόμιση είναι πιο κουραστική και από το δέκαθλο) και όταν πια είχα ξεκουραστεί αποφάσισα να βγω μια βόλτα....
ΑΛΛΑ ΠΟΥ? ΒΡΕΧΕΙ !
και όταν λέω βρέχει εννοώ ΒΡΕΧΕΙ !
Ήρθα Τρίτη είναι Πέμπτη και ακόμα ΒΡΕΧΕΙ!
Αύριο φεύγω θα πάω πενθήμερο σε ένα Κυκλαδονήσι (που είχα δουλέψει παλιότερα ως καθηγητής ) για ρεγιούνιον με παλιούς συναδέλφους, με μία μικρή στάση στην Αθήνα για ψώνια (κυρίως τα βαφτιστικά του τσιτσίνου) και για κεμπάπ σε μία πολίτικη ταβέρνα που μαζευόμαστε με τον κουμπάρο μου και έναν ακόμα φίλο από τα φοιτητικά χρόνια και ντερλικώνουμε .
Υ.γ ακόμα βρέχει το κέρατό μου
Κατέβασα τα πράγματα από το αυτοκίνητο (τι άλλο θα τραβήξει αυτή η μέση) στην αποθήκη.
Μπήκα στο σπίτι, η μυρωδιά της πρασόπιτας (μιλάμε για καταπληκτική πίτα) που είχε φτιάξει η μάνα μου μου είχε σπάσει την μύτη από το ισόγειο ακόμα και να φανταστείτε μένουμε στον 3ο όροφο !
Τα είπαμε με τους δικούς μου, ενώ ταυτόχρονα καταβρόχθιζα με κατοχική λαιμαργία τα κομμάτια τις αχνιστής πίτας (το ξέρουν όλοι ότι οι Ηπειρώτισσες στις πίτες έχουν μαύρη ζώνη , ε η μάνα μου έχει και δέκα Νταν).
Άραξα να ξεκουράσω το ταλαίπωρο κορμί μου ( αυτή η μετακόμιση είναι πιο κουραστική και από το δέκαθλο) και όταν πια είχα ξεκουραστεί αποφάσισα να βγω μια βόλτα....
ΑΛΛΑ ΠΟΥ? ΒΡΕΧΕΙ !
και όταν λέω βρέχει εννοώ ΒΡΕΧΕΙ !
Ήρθα Τρίτη είναι Πέμπτη και ακόμα ΒΡΕΧΕΙ!
Αύριο φεύγω θα πάω πενθήμερο σε ένα Κυκλαδονήσι (που είχα δουλέψει παλιότερα ως καθηγητής ) για ρεγιούνιον με παλιούς συναδέλφους, με μία μικρή στάση στην Αθήνα για ψώνια (κυρίως τα βαφτιστικά του τσιτσίνου) και για κεμπάπ σε μία πολίτικη ταβέρνα που μαζευόμαστε με τον κουμπάρο μου και έναν ακόμα φίλο από τα φοιτητικά χρόνια και ντερλικώνουμε .
Υ.γ ακόμα βρέχει το κέρατό μου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)