Μεγάλες στιγμές! : μέρος 1ο

Η αλήθεια είναι ότι έχω αρκετό καιρό να ενημερώσω το βλόκ. Ο κύριος λόγος είναι ότι την εβδομάδα που ήμουν στην Μύκονο για το "ριγιούνιον" δεν είχα internet, το ίδιο και στην Ηγουμενίτσα (το χωριό του πατέρα μου) που χτίζουμε σπίτι και είχαμε μετακομίσεις ( ναι! πάλι μετακόμιση ). Το τι κουβάλημα έχω ρίξει είναι απερίγραπτο , έχω φτιάξει ξανά κορμί!
Ας πάρουμε τα επεισόδια με την σειρά.

Επεισόδιο Νο 1: Ριγιούνιον στη Μύκονο

Όταν πηγαίνω σε νησιά που έχω δουλέψει στο παρελθόν αισθάνομαι κάτι σαν να πηγαίνω στο χωριό μου. Ξέρω τόσο κόσμο (πιο πολλούς από τα χωριά μου μπορώ να σου πω) .
Με τα ανάμεικτα συναισθήματα λοιπόν η μικρή ομάδα των εκπαιδευτικών πάτησε στο "ιερό" νησί της Μυκόνου την Κυριακή 6/7 , η επιλογή της χρονικής περιόδου του ριγιούνιον δεν είναι τυχαία . 7/7 είναι το πανηγύρι της Αγία Κυριακής στο ιερό ( χωρίς εισαγωγικά) νησί της Δήλου.
Το πανηγύρι γίνεται εδώ και τριάντα περίπου χρόνια και είναι η μόνη μέρα του χρόνου που επισκέπτες μπορούν να παραμείνουν στη Δήλο κατα τη διάρκεια της νύχτας . Ο χώρος είναι πραγματικά μαγευτικός και σε όποιον δοθεί η ευκαιρία να πάει πραγματικά αξίζει τον κόπο.

Ξεκινήσαμε λοιπόν με το καραβάκι για την Δήλο υπό το φως της πανσελήνου που δημιουργούσε ένα φωτεινό δρόμο στη γαλήνια θάλασσα ( όταν θέλω ο καριόλης μπορώ να γίνω πολύ ποιητικός και ποιοτικός!).

Ο "δρόμος" που λέγαμε και το φεγγάρι που ανατέλλει πίσω από τη Μύκονο.
Στο φετινό πανηγύρι είχε πάρα πολύ κόσμο γεγονός που δημιούργησε μικρά προβληματάκια μιας και ο χώρος δεν είναι πολύ μεγάλος.
Εμείς ως παλιοί και έμπειροι από τις άλλες χρόνιες απλώσαμε τις πετσέτες θαλασσής και τα σλιπύ-μπαγκ κάτω και την είδαμε πικ-νικ.
Μερικές εικόνες από το πανηγύρι:

Τσακίρ κέφι

το αλκοόλ ρέει

δεν είναι λίγο σουρεάλ το σκηνικό?

χωρίς λόγια

εξίσου εντυπωσιακό το ξημέρωμα με ένα κατακόκκινο φεγγάρι να δύει πίσω από την Ρήνεια

Το υπόλοιπο των διακοπών στην Μύκονο πέρασε στις παραλίες και στα σπίτια των συναδέλφων με μοχίτο και κουβέντα .Μόνο μία φορά βγήκαμε βράδυ στην χώρα άλλωστε η νύχτα της Μυκόνου δεν μας λέει τίποτα , είπαμε είναι σαν να κάνω διακοπές στο χωρίο μου.


Υ.Γ Αρχίσανε οι εκπτώσεις και οι προσφορές!

Από μαγαζί στα Γιάννενα !

Και η βρόχα έπεφτε .....

Έφτασα στο πατρικό μου στα Γιάννενα την Τρίτη.
Κατέβασα τα πράγματα από το αυτοκίνητο (τι άλλο θα τραβήξει αυτή η μέση) στην αποθήκη.
Μπήκα στο σπίτι, η μυρωδιά της πρασόπιτας (μιλάμε για καταπληκτική πίτα) που είχε φτιάξει η μάνα μου μου είχε σπάσει την μύτη από το ισόγειο ακόμα και να φανταστείτε μένουμε στον 3ο όροφο !
Τα είπαμε με τους δικούς μου, ενώ ταυτόχρονα καταβρόχθιζα με κατοχική λαιμαργία τα κομμάτια τις αχνιστής πίτας (το ξέρουν όλοι ότι οι Ηπειρώτισσες στις πίτες έχουν μαύρη ζώνη , ε η μάνα μου έχει και δέκα Νταν).
Άραξα να ξεκουράσω το ταλαίπωρο κορμί μου ( αυτή η μετακόμιση είναι πιο κουραστική και από το δέκαθλο) και όταν πια είχα ξεκουραστεί αποφάσισα να βγω μια βόλτα....

ΑΛΛΑ ΠΟΥ? ΒΡΕΧΕΙ !

και όταν λέω βρέχει εννοώ ΒΡΕΧΕΙ !

Ήρθα Τρίτη είναι Πέμπτη και ακόμα ΒΡΕΧΕΙ!

Αύριο φεύγω θα πάω πενθήμερο σε ένα Κυκλαδονήσι (που είχα δουλέψει παλιότερα ως καθηγητής ) για ρεγιούνιον με παλιούς συναδέλφους, με μία μικρή στάση στην Αθήνα για ψώνια (κυρίως τα βαφτιστικά του τσιτσίνου) και για κεμπάπ σε μία πολίτικη ταβέρνα που μαζευόμαστε με τον κουμπάρο μου και έναν ακόμα φίλο από τα φοιτητικά χρόνια και ντερλικώνουμε .

Υ.γ ακόμα βρέχει το κέρατό μου

Rockwaveeee

Επιτέλους λίγος πολιτισμός βρε παιδί μου !
Χθες πήγα στο Rockwave και παραλίγο να πάθω αγοραφοβία, το να φύγεις από ένα νησί με 3.000 ψυχές πάνω και να βρεθείς σε μερικά τετραγωνικά με καμία 10.000αρία άτομα!



Μου άρεσαν πολύ οι "Cabaret Balkan" ο "MOBY" άλλα όλα τα λεφτά ήταν οι "GOGOL BORDELLO".
Οι "PLACEBO" αρκετά καλοί αλλά δεν είπαν μερικά τραγούδια που ήθελα να ακούσω( όπως το "pure morning").
Αυτά προς το παρόν θα ακολουθήσει ποστ με τα παραλειπόμενα που θα περιλαμβάνουν και την σημερινή μέρα.

Αποχαιρέτα την Νήσο που χάνεις

Αποχαιρετώ λοιπόν την Νήσο που χάνω!
Αύριο με το μεσημεριανό καράβι φεύγω και από αυτό το νησί (το τέταρτο της πενταετούς μου τουρνέ στο Αιγαίο ).
Άρχισα λοιπόν να πακετάρω και να μεταφέρω σίγα-σιγά πράγματα στο αμάξι.
Η αλήθεια είναι ότι στενοχωριέμαι λίγο , όπως κάθε φορά που αποχωρίζομαι ένα μέρος και τους ανθρώπους του.
Θα μου λείψουν πολύ οι δύο κολλητοί μου συνάδελφοι ,τα παιδιά μου , οι συνάδελφοί μου(καλά όχι όλοι!) και οι ντόπιοι φίλοι μου.
Θα μου λείψει το σχολείο με την απίστευτη θέα! Που έτσι και κοίταζες έξω από το παράθυρο την ώρα του μαθήματος κολλούσες και ξεχνούσες ότι ήσουν στην τάξη.
Θα μου λείψουν τα ταβερνεία (ειδικά ένα πάρα πολύ!).
Θα μου λείψει η χώρα του νησιού με τα στενά της δρομάκια.
Θα μου λείψει το μπαράκι που πηγαίναμε τον χειμώνα.
Θα μου λείψουν οι παραλίες με τα αρμυρίκια.
Θα μου λείψει και το σπιτάκι μου. :-(

το σπίτι μου λοιπόν

η θέα από το μπροστά μπαλκόνι. ( όχι δεν είναι αυτό το άσπρο που φαίνεται μπροστά,αυτό είναι του γείτονά μου)
η θέα από το πίσω μπαλκόνι
ο διάδρομος που τα ενώνει τα 2 μπαλκόνια. Α! και το γατί μου( το πιο τεμπέλικο και λαίμαργο γατί του νησιού!)

το παραθύρι μου !(η σήτα για τα ζουζούνια φταίει για τα σχέδια)




Βέβαια από την άλλη χαίρομαι που από Σεπτέμβρη θα είμαι σε ένα καινούριο μέρος (με ανανεώνει αυτή η αλλαγή).
Ευκαιρία για καινούριες γνωριμίες,εικόνες και εμπειρίες γενικότερα!

Και η τουρνέ στα νησιά συνεχίζεται!



Υ.γ Μακάρι να βρω πάλι σπίτι με ανάλογη θέα!

Γειιιιιιααααα σααααααςςς κύυυυυυριεεεεεε!

Στο νησί ,στο μέρος γενικότερα, που δουλεύεις δεν μπορείς να κάνεις διακοπές, ειδικά όταν αυτό είναι μικρό.
Τι εννοώ ?
παράδειγμά Νο1
Έχεις πάει για μπάνιο σε μια παραλία, έχεις κάνει τι βουτιά σου και έχεις ξαπλώσει κάτω από την σκιά του αρμυρικίου , έχεις ανοίξει το βιβλιαράκι σου και εκεί που λες "ρε μπαγάσα αυτό είναι ζωή!" ακούς ένα μακρόσυρτο πολυφωνικό χαιρετισμό
-Γειιιιιααααα σααααςςςςςς κύυυυυριιιεεεεεε!!
(4 μαθήτριες ηΜ,ηΕ,ηΚ και Μ , )
-Γεια σας κορίτσια
-Ήρθατε για μπάνιο ? ( ταυτόχρονα ! πώς το κάνουν αυτό πάνε σε χορωδία ?)
-( όχι ήρθα να απλώσω τραχανά και είπα να απλωθώ και εγώ) Ναι,ναι για μπάνιο
-Α! τι καλά! και εμείς (πάλι ταυτόχρονα)
-Ωραία καλά κάνατε ( δεν έχετε διάβασμα ?)
-Μ βάλε την πετσέτα εδώ να κάτσουμε με τον κύριο (μόνο η Ε αυτή τη φορά)
( γιατί πουλάκι μου? 500μέτρα παραλία έχει)
Στρώσανε τα πιτσιρίκια τις πετσέτες σε απόσταση 2 μέτρων από την δικιά μου.
-Βαθμούς πότε παίρνουμε? (ταυτόχρονα)
-Τετάρτη
-Ααααα (με ψιλοαπογοήτευση) , τι πήραμε ? (ταυτόχρονα μη ξεχνιόμαστε κάθε λέξη την ακούς ντολπυ σαραουντ )
-Δεν θυμάμαι βρε κορίτσια ( και να θυμόμουνα δεν ανοίγεις τέτοια κουβέντα ειδικά στην παραλία)
-Α, θα είστε και του χρόνου εδώ ? (ταυτόχρονα ξανά ! μα καλά πώς το κάνουν?)
-Όχι παιδιά πήρα μετάθεση
-Ααααααα

κάπου εκεί τελείωσε ο μεταξύ μας διάλογος και άρχισαν τα δικά τους, γλώσσα δεν έβαλαν μέσα.
Το αποτέλεσμα δεν διάβασα ούτε μία σελίδα ,έκανα μια βουτιά ακόμα ,έκατσα κανα μισάωρο και την κοπάνησα.

παράδειγμα Νο2
2:οο το βράδυ είσαι στο μπαράκι με την παρέα σου με διάθεση για χορό και βλακείες, παίζεις και με το γκομενάκι απέναντι και τσουπ!
-Κύυυυριεεεε! τέτοια ώρα έξω!! τι πράγματα είναι αυτά?
μια παρέα από μαθητές και μαθήτριες της Α λυκείου
-Παιδιά εγώ είμαι 33χρονών (και έχω το δικαίωμα από τον νόμο να μπεκροπίνω), εσείς τι κάνετε τέτοια ώρα έξω ?δεν έχετε διάβασμα? πως τα πάτε με τις εξετάσεις? (δεν υπάρχει ασφαλέστερος τρόπος για να την κοπανήσουν και να σε αφήσουν στην ησυχία σου από το να πιάσεις κουβέντα για το σχολείο !)
-............Κ πες και σε μένα μια μπύρα ,γεια σας κύριε
Κάθετε η κομπανία παραδίπλα μας κοιτάνε και σχολιάζουν (και εμείς τα κάναμε αυτά εδώ που τα λέμε,) και όχι τίποτα άλλο κώλωσα να την πέσω και στην γκομενίτσα που ήταν απέναντι.

Και αυτό είναι ένα πολύ μικρο "δείγμα δωρεάν"

Υ.γ Μου αρέσει να έχω προσωπική σχέση με τους μαθητές μου (και έχω) αλλά θέλω και προσωπική ζωή , στους μικρούς τόπους όμως είναι μάλλον ανέφικτο

αμφιβολίεεεεες, το μυαλό μου βασανίζουνε πολλές

Το τριήμερο που πέρασε , αυτό των ευρωεκλογών ντε, είχα φιλοξενούμενους στο νησί και έτσι δεν πήγα να ψηφίσω ,άλλωστε για να πάω στην Ήπειρο από το νησί και να γυρίσω ήθελα 300 ευρώ και στον καιρό που ζούμε δεν περισσεύουν .
Η αλήθειά είναι πώς, αν και θεωρώ πως έχω αρκετά καλές δικαιολογίες, αισθάνθηκα πολύ άσχημα με την εικόνα της μεγάλης αποχής και με έβαλε σε σκέψεις για την επιλογή μου (να μην ταξιδέψω μέχρι πάνω).
Μέχρι τώρα δεν είχα χάσει εκλογές βουλευτικές, ευρωβουλής, δημοτικές -νομαρχιακές, φοιτητικές, συνδικαλιστικές κτλ και βλέποντας και αυτό το χάλι (της αποχής ),που από ορισμένους διαφημίστηκε κιόλας (Λαζόπουλο, Πρετεντέρη ,το STAR και άλλους), άρχισα να έχω αμφιβολίες για την επιλογή μου.
Παρ όλες τις ενοχές μου πέρασα ένα όμορφο τριήμερο με φίλους που είχα αρκετό καιρό να τους δω και πραγματικά το χάρηκα (βοήθησε και καιρός).

Υ.γ μάλλον "άκυρο" θα ψήφιζα για αντίδρασή στη φασιστική "μέθοδο της Λίστας" δεν γουστάρω βρε τον πρώτο της Λίστας αλλά τον τρίτο ή τον όγδοο.

2ο Υ.γ άκουσα πως η θητεία θα μειωθεί στους 9 μήνες ! Άντε και στους μηδέν σιγά-σιγά (18 χαμένοι μήνες από την ζωή μου το κέρατό μου μέσα)

Κουμπαροσαββατοκύριακο

Το ΠΣΚ ( το Παρασκευοσαββατοκύριακο δηλ) που μας πέρασε ήρθε ο κουμπάρος μου ,για μίνι διακοπές, στο νησί που βγάζω το ψωμί μου επιτηρώντας στις Πανελλήνιες.
Από το την Παρασκευή το πρωί μέχρι και την Κυριακή το απόγευμα γυρίσαμε τον τόπο (εντάξει δεν είναι και ιδιαίτερα μεγάλος ) , όπου έβλεπε χωματόδρομο ο Γιωρίκας λες και τον χτύπαγε ηλεκτρικό ρεύμα " από δω να πάμε κουμπάρε!" ,τον έκανα τον Λέων (το αμαξάκι μου ένα Πεζώ 306) 4Χ4 . Δεν μπορείτε να φανταστείτε για τι πράγμα μιλάμε, όταν είπα στους συναδέλφους για μια συγκεκριμένη παραλία που πήγαμε γούρλωσαν τα μάτια, "καλά είσαι πολύ θαρραλέος" , μου είπαν, "πολύ μαλάκας είμαι" μου ήρθε να πω , αν και από την έκφραση του προσώπου μάλλον θα το κατάλαβαν. Φτάσαμε σε σημείο να μπούμε σε χωματόδρομο και να πηγαίνουμε σαν τα ζωντόβολα και όταν τελικά αποφάσισα να γυρίσουμε (ο Γιωρίκας έλεγε να συνεχίσουμε) ανακαλύψαμε ότι δρόμος πήγαινε προς τον "βιολογικό καθαρισμό", θα κάναμε μπάνιο και θα βγαίναμε με λέπια .
Ο καιρός ,μας έκανε το χατήρι, ήταν πραγματικά καλοκαιρινός και κάναμε μπάνιο όλες τις μέρες (κάποιες μέρες και σε παραπάνω από μια παραλίες) , δυστυχώς στις πιο πολλές από τις παραλίες που πήγαμε δεν είχε αρμυρίκια και απορώ πως γλυτώσαμε την ηλίαση.

Το Σάββατο πήγαμε σε μία πολύ όμορφη παραλία στην όποια ένα γιοτ που ήταν αραγμένο στον κολπίσκο , θεώρησε λοιπόν ( ο ιδιοκτήτης προφανώς και όχι το γιοτ) καλή ιδέα να αδειάσει τα σκουπίδια του στη θάλασσα . Πόσο μαλάκας, ασυνείδητος , καθίκι και εγκληματίας μπορεί να είναι ένας τέτοιος τύπος ? Γαμω τα λεφτά τους μέσα.

Τελικά ήταν μεγάλη ανάσα ο ερχομός του κουμπάρου γιατί αισθάνθηκα και εγώ ότι κάνω διακοπές. Είχα αρχίσει να βαριέμαι , μιας και είμαι σχεδόν μισό μήνα σε ένα μέρος στο όποιο βρίσκομαι για δουλεία με συναδέλφους, που ναι μεν είναι καλά παιδιά αλλά δεν έχω και κάποια ιδιαίτερη σχέση και οικειότητα.


Υ.γ πριν λίγο άκουσα ότι πέθανε ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης ένας πραγματικά σοβαρός και έντιμος αγωνιστής της Αριστεράς.